Smarkający bohater

Jest wczesny poranek, biuro powoli wypełnia się ludźmi. Ania siada przy swoim biurku, wyjmuje kanapkę i kładzie ją koło klawiatury. Po prawej słyszy kaszel, po lewej smarkanie – sam zmaga się co prawda z lekkim przeziębieniem, ale wobec bohaterskiej postawy współpracowników nawet przez myśl jej nie przejdzie wizyta u lekarza czy praca z domu.

Najpierw przez kilka godzin Ania zmaga się z przygotowaniem raportu, który normalnie nie zajmuje jej więcej niż pół godziny. Później zabiera się za korespondencję mailową, wszystko idzie jej bardzo wolno.

Po lunchu (który zjada w towarzystwie bardziej i mniej zdrowych koleżanek we wspólnej kuchni) manager prosi ją na słowo – w raporcie pojawiło się kilka błędów. Tymczasem skrzynka mailowa wypełnia się po brzegi. Wiadomości, które Ania wysłała jeszcze przed obiadem pełne były nieścisłości. Na biurku rośnie stos brudnychchusteczek, bo Ania nie ma nawet czasu podejść do kosza, by je wyrzucić.

Nieprofesjonalny ojciec

Zenek zajmuje wysokie, dyrektorskie stanowisko w swojej firmie. W ostatnim czasie zdecydował się na udział w procesie rekrutacji do większego przedsiębiorstwa. Proces szedł dobrze, headhunter umówił Zenka na spotkanie z firmą i przesłał wszystkie niezbędne informacje.

Nieoczekiwanie w dzień spotkania córka Zenka rozchorowała się. Zenek rzucił wszystko, żeby jechać do szpitala po tym, jak otrzymał telefon ze szkoły. Wychodząc z pracy zdąrzył tylko rzucić przez ramię, że nie wie kiedy wróci, ale dla pewności jego asystentka powinna odwołać wszystkie spotkania umówione na ten tydzień.

Headhunter próbował dodzwonić się do Zenka, dowiedzieć się, czemu nie przyszedł na rozmowę. W końcu to dyrektor, profesjonalista, nie może tak po prostu zapaść się pod ziemię! Zenek odebrał wreszcie telefon dopiero po dwóch dniach, kiedy stan córki się poprawił. Wytłumaczył wszystko headhunterowi, który jednak postanowił nie reprezentować więcej tak nieprofesjonalnego kandydata.

Równowaga w pracy i w życiu

Obie opisane powyżej sytuacje są jak najbardziej prawdziwe. W miejscach pracy pełno jest osób takich jak Ania, pełno jest też takich headhunterów jak ten, który współpracował z Zenkiem. Pracodawcy (i pracownicy) nie rozwiązali problemu równowagi pomiędzy życiem zawodowym i życiem w ogóle, wobec czego zwykły wirus urasta do rangi światowego kryzysu.

Nie jestem oczywiście ekspertem ds. medycyny, myślę jednak, że problem dotyczy nie tyle koronawirusa, co zdrowia pracowników w ogóle.

Odpowiedz sobie uczciwie:

• Czy nie zdarzyło Ci się nigdy zignorować objawów choroby, bo w pracy prowadzisz właśnie ważny projekt?

• Czy nie bagatelizujesz czasem dbania o własną higienę? Może chodzić tu o mycie rąk, ale też odpowiednie odżywianie i sen.

• Czy nie rezygnujesz czasem ze snu lub odpoczynku na rzecz obowiązków zawodowych?

• Czy możesz pozwolić sobie na nie odbieranie telefonu kiedy ktoś z Twoich bliskich jest chory i wymaga Twojej uwagi?

• Czy możesz liczyć na zrozumienie i wsparcie swojego pracodawcy, kiedy zgłaszasz potrzeby związane ze swoim zdrowiem fizycznym i psychicznym?

Czas najwyższy uczynić ze zdrowia priorytet – nie tylko wartość wypisaną na ścianie zajmowanego przez firmę biurowca. Czas stworzyć miejsce pracy, które pozwoli każdemu z nas codziennie zadbać o swoje samopoczucie. Tak, żebyśmy mogli w pracy dać z siebie 100%. Wszystko zaczyna się od działu HR czyli human relations

Jak zadbać o zdrowie pracowników?

1. Upewnij się, że osoby chore nie pojawiają się w miejscu pracy. Co więcej – upewnij się, że nie pracują zdalnie! Najważniejszym zadaniem chorego pracownika jest po prostu wyzdrowieć.
   
2. Zadbaj o odpowiedni podział obowiązków. Nadgodziny powinny należeć do rzadkości i być odpowiedzią na prawdziwy kryzys. Pracownik zmęczony, to pracownik bardziej narażony na choroby.
   
3. Pomóż formować zdrowe nawyki. Zdrowe odżywianie, odpoczynek i higiena osobista pomogą pracownikom zadbać o zdrowie własne oraz wszystkich tych, z którymi mają na codzień kontakt.