Autor: Urszula Zając-Pałdyna

Czytałam: 3 godziny

O czym jest książka Employer branding po polsku?

Employer branding jest znaczącym elementem działań pracodawców, ale ciągle mało jest pozycji na polskim rynku, które by go opisywały. Naprzeciw potrzebom polskich EB-owców wychodzi więc Ula, opisując bardzo konkretnie wszystkie składowe działań EB w książce Employer branding po polsku, dzieląc je z perspektywy grup odbiorców. Dla mnie to bardzo ciekawe rozwiązanie, jestem pewna, że nie każdy do tej pory się z nim spotkał. Jest więc mowa o kandydatach (których ja nazywam potencjalnymi kandydatami), o osobach zaangażowanych w proces rekrutacji (które ja nazywam kandydatami), o Hiring Managerach, o klientach. Tak szczegółowe opisanie tych grup sprawia, że z łatwością można by na podstawie książki stworzyć checklistę do działań Employer Branding.

Tym, którzy już przeczytali książkę Mai Gojtowskiej o candidate experience, może brakować trochę fabuły. To zabawne, ale książka Mai jest niejako książka o tym jak Maja przygotowywała się do napisania książki. Tego elementu tutaj nie znajdziemy. Otrzymamy jednak solidny podręcznik, do którego z pewnością można co jakiś czas wracać.

Najciekawsza rzecz, której się dowiedziałam to…

Książka Uli świetnie prezentuje i porządkuje zagadnienia związane z marką pracodawcy. Doceniłam przede wszystkim zdefiniowanie i wyjaśnienie pojęć z tego zakresu. Choć jest to w zasadzie podręcznik, to czyta się szybko. Pojawiło się kilka pojęć i pomysłów dla mnie nowych, a także przykładów z polskiego rynku – to na pewno ciekawe.

Dla mnie szczególnym odkryciem było pojęcie re-boardingu. Nie przyszło by mi nigdy do głowy, żeby zadbać o ponowne wdrożnie pracowników po przerwie, np. po urlopie macierzyńskim. Teraz myślę sobie, że to wspaniały pomysł i nie mogę uwierzyć, że sama na to nie wpadłam

Komu polecam tą książkę?

Myślę, że każdy HR-owiec na polskim rynku skorzysta z lektury tej pozycji. Nawet, jeśli dobrze znacie tematykę Employer Branding, książka da Wam świeżą perspektywę, inne spojrzenie na to jak można podejść do budowania marki pracodawcy. Bardziej doświadczone osoby raczej uporządkują wiedzę, niż doznają wielkich olśnień, ale z drugiej strony nigdy nic nie wiadomo

Znajdź w Ceneo

Przejdź do biblioteczki

Autor: David Epstein

Czytałam: 8 godzin 15 minut

Uwaga: książkę przeczytałam po angielsku i nie byłam w stanie odnaleźć polskiego wydania. Tym niemniej jestem przekonana, że komunikatywny angielski i dużo chęci wystarczą, żeby zmierzyć się z tą lekturą.

O czym jest książka?

Społeczeństwo XXI wieku jest zbudowane na założeniu, że wczesna i głęboka specjalizacja pozwalają osiągnąć wysoki poziom w większości dziedzin. Autor zgłębia temat, dochodząc do odwrotnych wniosków.

Wczesna specjalizacja jest idealizowana, zwłaszcza w odniesieniu do sportu czy muzyki. Wiadomo, nikt nie zostanie światowej klasy sportowcem, jeśli nie zaczął trenować odpowiednio wcześnie. Ale czy na pewno?

Choć historia rzeczywiście odnotowuje przykłady osób, które wyspecjalizowały się wcześnie, odnosząc dzięki temu wielkie sukcesy, wczesna specjalizacja jest przydatna jedynie w odniesieniu do tych dziedzin, których poziom skomplikowania jest niewielki. Po angielsku nazywamy je kind learning environments. Liczba zmiennych jest ograniczona, a po wykonaniu próby możemy od razu otrzymać feedback, wiemy, czy postąpiliśmy właściwie, czy nie. Wśród tych dziedzin wyłonić można golf czy szachy.

Jednak więkość dziedzin ma zupełnie inny charakter. To tzw. wicked learning environments, czyli takie środowiska, w których nasze powodzenie zależy od bardzo wielu zmiennych, a skutki naszych działań nie są od razu widoczne. Nie wiemy, czy udało nam się postąpić właściwie, czy nie, a więc nie możemy po każdym powtórzeniu nauczyć się czegoś nowego i wprowadzić poprawek. W tej grupie wymieniona jest między innymi rekrutacja personelu. Powodzenie kandydata na nowym stanowisku zależy od ogromnej ilości zmiennych, wielu z nich nie możemy poznać w trakcie procesu rekrutacji. Feedback nie następuje od razu – to, czy ktoś jest dobrym pracownikiem odkryjemy najwcześniej za kilka miesięcy.

Najciekawsza rzecz, której się dowiedziałam to…

Rozwiązywanie problemów to umiejętność związana z wicked learning environments. Co za tym idzie, doświadczenie wcale nie pozwala nam odnosić coraz lepszych rezultatów (doświadczenie pozwala nam poprawiać wyniki tylko tam, gdzie obowiązuje określona procedura). Umiejętność rozwiązywania problemów jest obecnie najistotniejszą umiejętnością wymienianą przez pracodawców, a jednak większość z nich nie jest w stanie wskazać jak zbadać ją u kandydatów.

Jak się okazuje, rozwiązywanie problemów opiera się na myśleniu analogicznym. Aby mieć spory zapas analogii, potrzeba wiedzy z różnych dziedzin. Najbardziej przydatne w rozwiązywaniu problemów analogie pochodzą z zupełnie innej dziedziny niż sam problem. Widać więc zdecydowaną korelację pomiędzy wszechstronnym doświadczeniem, a umiejętnością radzenia sobie z problemami, których wcześniej nie napotkaliśmy.

Co ciekawe ten efekt widać nie tylko na przykładzie jednostki, ale też zespołu. W książce znajdujemy ciekawy opis eksperymentu polegającego na obserwacji działania różnych laboratoriów. Te, których zespoły składały się ze specjalistów z różnych obszarów, radziły sobie z problemami zdecydowanie szybciej niż te, których zespoły złożone były ze specjalistów z jednego obszaru.

Komu polecam tą książkę?

Myślę, że każda osoba budująca zespoły lub związana z programami szkoleniowymi powinna zapoznać się z tą lekturą. Jestem w stanie pomyśleć o wielu zastosowaniach nowo zdobytej wiedzy w rekrutacji, w HR i w zarządzaniu.

Znajdź w Amazon

Autor: Nir Eyal

Czytałam: 4 godziny 50 minut

Uwaga: ta pozycja nie jest niestety dostępna po polsku, choć spodziewam się, że prędzej czy później któreś wydawnictwo nadrobi to zaniedbanie. Jest absolutnie rewelacyjna – zaczęłam czytać ją przed kwarantanną, ale i na czas kryzysu wydaje mi się jak najbardziej (a może właśnie wyjątkowo?) aktualna.

O czym jest książka?

Po opisaniu mechanizmów, za pomocą których firmy takie jak Facebook, LinkedIn czy Twitter przyciągają i zatrzymują uwagę swoich użytkowników (o książce Hooked pisałam już wcześniej), Nir Eyal zabrał się za opisanie mechanizmów obronnych na te działania. Książka jest jednak ostatecznie zdecydowanie szerszą refleksją na temat tego czym jest produktywność, a czym jej brak, dlaczego chcemy być produktywni i jak możemy to osiągnąć.

Książka jest napisana prostym językiem, więc zdecydowanie warto się za nią zabrać w oryginale i nie czekać na tłumaczenie

Zaczynamy więc od podjęcia najważniejszej decyzji: czym chcemy rzeczywiście zajmować się w życiu? Na jakie czynności chcemy znaleźć czas? Czy zgadzają się z naszymi wartościami i czy rzeczywiście wyznajemy wartości, które deklarujemy? Od tej głębokiej refleksji przechodzimy do części bardzo praktycznej. Autor opisuje jak utrzymywać uwagę w pracy (tu powracamy do tego najbardziej istotnego dla nas wymiaru produktywności), w życiu osobistym, w relacjach z innymi ludźmi. Warto powracać co jakiś czas do podsumowań poszczególnych rozdziałów – wdrożenie wszystkich porad jednocześnie może okazać się trudne!

Najciekawsza rzecz, której się dowiedziałam to…

Ha, wypisałam tyle istotnych cytatów! Myślę, że dla mnie ważne były oba elementy: refleksja nad zagadnieniem produktywności w ogóle i praktyczne porady. Z tych porad bardzo biorę sobie do serca kwestię planowania. Being indistractable means striving to do what you say you will do – pisze Nir Eyal, a tymczasem ja nie zawsze wiem co właściwie zamierzam. I o ile w pracy częściej mam jakiś plan, to już w życiu prywatnym zdarza mi się to bardzo rzadko.

Tymczasem żeby dobrze odpocząć po pracy, musimy mieć również pewien plan, nawet jeśli polega on na oglądaniu losowych filmików na YouTube

A skoro już mowa o YouTube, to w książce wymienionych jest kilka wspaniałych narzędzi pomagających uniknąć wszelkiego rodzaju rozpraszaczy w social media, między innymi DF Tube.

Komu polecam tą książkę?

Absolutnie każdemu. Myślę, że pozwoli ona Wam zadbać nie tylko o produktywność w pracy, ale też zmienić znacząco podejście do wielu aspektów życia. Na pewno ułatwi budowanie relacji, zarówno w pracy jak i w życiu prywatnym.

Znajdź w Amazon

Autor: Nir Eyal

Czytałam: 3 godziny 50 minut

Książkę polecam zdecydowanie w oryginale, już sam tytuł został przetłumaczony niezbyt fortunnie. Hooked to książka o budowaniu produktów, które… uzależniają. Nic więc dziwnego, że budzi sporo kontrowersji.

O czym jest książka?

Autor postanowił przestudiować i przybliżyć czytelnikom mechanizmy, którymi posługują się firmy takie jak Facebook, LinkedIn czy Twitter i już z tego tytułu może być interesująca dla rekruterów i sourcerów. W jaki sposób produkty te budują one nawyki? Jak sprawiają, że porwacamy do nich każdego dnia? Dlaczego tak trudno przestać z nich korzystać?

Sięgnęłam po tą lekturę niemal przypadkiem, zainteresowana inną pozycją tego samego autora, mając nadzieję, że świadoma mechanizmów działania (między innymi) mediów społecznościowych, będę na nie bardziej odporna. I choć nie jestem przekonana, czy udało mi się przybliżyć do tego celu, sama lektura była rzeczywiście bardzo interesująca.

Najciekawsza rzecz, której się dowiedziałam to…

…jak działa hook cycle, czyli cykl budowania nawyku. Sklada się z czterech elementów: bodźca, działania, zmiennej nagrody i inwestycji. Każdy z produktów budujących nawyki sprawia, że przez taki cykl przechodzimy kilka razy w miesiącu, tygodniu, a nawet kilka razy dziennie! Informacje zawarte w opisie tych elementów wydały mi się bardzo ciekawe i przydatne nie tylko do budowania produktów

Komu polecam tą książkę?

Przede wszystkim rekruterom poszukującym kandydatów do firm produktowych, które same korzystają z opisanych w książce mechanizmów. Polecam ją również wszystkim tym, którzy chcą lepiej zrozumieć sposób działania jednego z naszych podstawowych narzędzi pracy: mediów społecznościowych.

Znajdź w Amazon

Rekrutacja oparta na dowodach. 33 zasady skutecznego naboru pracowników

…to książka wydana niedawno, bo w 2016 roku. Autorem jest Piotr Prokopowicz, który ma na swoim koncie kilka publikacji przeznaczonych dla rekruterów i regularnie prezentuje opracowane przez siebie treści na wydarzeniach branżowych. Nie miałam jeszcze okazji usłyszeć Piotra na żywo, choć słyszałam, że jest porywającym mówcą.

Pozycja prezentuje dokładnie to, czego tak bardzo byłam spragniona, czyli teorię, teorię i jeszcze więcej teorii. Dziś co prawda większy nacisk zdajemy się kłaść raczej na praktyczną znajomość różnych zagadnień, ale czy zawsze potrafimy z tej praktyki wyciągnąć właściwe wnioski? Niekoniecznie. I właśnie tu z pomocą przychodzi nam naukowe podejście do realiów biznesowych. Jak powinien w teorii wyglądać proces rekrutacyjny, aby zapewnić, że właściwie zidentyfikujemy najlepszego kandydata na stanowisko? W jaki sposób mierzyć rezultaty naszych działań, by mogły stanowić wskazówkę na przyszłość? Jakie kryteria stosować,  żeby dobrać właściwe narzędzia w procesie rekrutacji i selekcji? Na te pytania chciałam znaleźć odpowiedzi i rzeczywiście, nie rozczarowałam się.

Komu poleciłabym tą lekturę?

Przede wszystkim doświadczonym rekruterom. Pozwala ona zrozumieć jak można usprawnić funkcjonujące w firmie procesy, choć nie jest poradnikiem, który przeprowadzi nas przez to zadanie krok po kroku. To jednak również zaleta – dzięki temu możemy dopasować zasady prezentowane przez autora do realiów, w których przychodzi nam na co dzień pracować.

Szczególnie myślę tutaj o analizie pracy. Choć metodologia wydaje mi się bardzo ciekawa, jej pełne zastosowanie trudno mi wyobrazić sobie w praktyce. Angażuje zbyt wiele zasobów wewnątrz organizacji, co oznaczać może znaczne wydłużenie procesu rekrutacji. Z drugiej strony pewne jej aspekty rekruterzy mogą bardzo łatwo wdrożyć – rozmowa z ekspertem dziedzinowym (czyli np. obecnym członkiem zespołu lub jego managerem) przed stworzeniem ogłoszenia o pracę zajmie niewiele czasu.  W praktyce rekrutacyjnej często pełną analizę pracy zastępuje briefing czy intake meeting. Co więc gdybyśmy już na tym etapie zaangażowali dwóch lub trzech ekspertów dziedzinowych? Jest kilka takich kwestii dotyczących procesu, które warto ponownie przemyśleć po zapoznaniu się z książką.

Co zafascynowało mnie w tej lekturze najbardziej?

Zdecydowanie było to pojęcie efektywności, a dokładniej efektywności kontekstualnej. Tak, to jest taka lektura, że jak mowa o efektywności, to od razu o wielu jej rodzajach
Mam takie wrażenie – choć sprawa nie została tak nazwana w książce – że jest ona tym, co popularnie nazywamy „dopasowaniem kulturowym”. Skoro rzecz możemy nazwać i opisać (i to w tak konkretny sposób), to możemy mieć nadzieję, że da się ją również zmierzyć. Jeśli trafiacie na mojego bloga nie po raz pierwszy, zapewne wiecie, że jest to mój ukochany temat w rekrutacji. W związku z tym fragment poświęcony efektywności kontekstualnej popchnął mnie do zgłębienia tematu (podążając za źródłami przytoczonymi przez autora) i dalszych poszukiwań.

Ceneo

Biblioteczka