Brzmi znajomo?

Jeśli nie, to wspaniale

Jeśli tak – nie martw się. W tej sytuacji jest nas więcej.

Dobra wiadomość jest taka, że da się z tego wyjść i zmienić podejście na bardziej skuteczne, ale też przede wszystkim dużo bardziej satysfakcjonujące. Wiem, bo samej mi się udało

Mniej znaczy więcej

Od jakiegoś czasu staram się przekonać rekruterów, że w wypadku wiadomości do kandydatów mniej rzeczywiście znaczy więcej. Czemu?

To proste. Jeśli wyślesz 10 wiadomości i otrzymasz 10 odpowiedzi, lub wyślesz 100 wiadomości i otrzymasz 10 odpowiedzi, to tylko pozornie rezultat jest taki sam. Bo poza samą ilością odpowiedzi, rekruterzy powinni też gromadzić pozytywne uczucia kandydatów. Rynek – bez względu na to w jakiej branży pracujesz – jest zawsze ograniczony. W wypadku stanowisk niszowych jest nawet bardzo ograniczony. Nie możesz więc pozwolić sobie na to, żeby część kandydatów była z Twoich wiadomości niezadowolona.

Pamiętaj, że zainteresowanie ofertą to jedno, a odpowiedź na wiadomość wcale nie musi go oznaczać. Jeśli potencjalny kandydat odpisze, że nie jest zainteresowany, to wspaniale! Z jakiegoś powod oferta nie jest atrakcyjna, ale za to Twoja wiadomość już tak. Teraz możesz dopytać z jakimi ofertami najlepiej do kandydata wracać, a jeśli nie jest obecnie zainteresowany żadną zmianą, to kiedy możesz odezwać się ponownie.

Zamiast więc wysyłać setki wiadomości do setek kandydatów, zastanów się ile osób rzeczywiście musi wiedzieć o projekcie, żeby udało się go zamknąć. 20? 30? 50? Zaplanuj na wysłanie wiadomości tyle czasu, żeby zrobić to porządnie

Ciekawość pierwszym krokiem do… zrozumienia

Wiem, że niełatwo jest czytać profile kandydatów. Zwłaszcza w dużej ilości – stąd lubię ograniczać ilość wysyłanych komunikatów. Inaczej możesz zapomnieć, że czytasz właśnie historię zawodową jakiegoś człowieka. Stoi za tym realna osoba z krwi i kości, która tak jak Ty ma swoje ambicje, marzenia, zmartwienia… a to najważniejsze, o czym musisz pamiętać konstruując wiadomość.

Jak więc czytać profile, żeby napisać dobrą wiadomość?

Z zainteresowaniem

Tak, wiem, to oczywiste, ale mówię o takim prawdziwym zainteresowaniu. Wyobraź sobie, że masz napisać powieść o osobie, której profil właśnie czytasz. Jak opiszesz jej codzienność? Jakie ważne wydarzenia mogą się jej przytrafić? Jak na nie reaguje? Czym kieruje się podejmując decyzje? To wszystko pytania, jakie zadaję sobie zapoznając się z profilem potencjalnego kandydata.

Szukając odpowiedzi patrzę na to jakich wyborów potencjalny kandydat dokonywał do tej pory. Czy studiował w miejscu urodzenia? Zdecydował się na magisterkę, czy poprzestał na licencjacie? Piął się po szczeblach kariery w jednej firmie, czy decydował się na zmiany? Próbował pracy w różnych branżach, czy konsekwentnie związał się tylko z jedną? Przeprowadzał się, żeby rozpocząć pracę w nowej firmie? A może wyjechał za granicę, a później wrócił do kraju?

Ważne, żeby na tym etapie nie przyjąć własnych założeń za prawdę. Stwórz w swojej głowie obraz kandydata, ale przede wszystkim pamiętaj, że może on być błędny. Niech Cię to nie zniechęca, ale raczej podsyca Twoją ciekawość. Nie pisz więc o idealnym projekcie, ale raczej zapytaj jak projekt, nad którym pracujesz może wpisać się w historię Twojego kandydata.

Empatia wymaga wysiłku

„Nie da się utrzymać odpowiedniego poziomu empatii 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu” powiedział mi dziś pewien rekruter, kiedy rozmawialiśmy o pisaniu wiadomości i miał absolutną rację!

Empatia wymaga wysiłku. Jednym przychodzi łatwiej, innym trudniej, ale chyba nikt nie jest w stanie w pełni skupić się na potrzebach otoczenia bez przerwy. I właśnie dlatego musisz przede wszystkim wykazać się empatią wobec… siebie.

Tak, właśnie to chciałam powiedzieć

Kto inny znajdzie czas na myślenie o Tobie, Twoich ambicjach i aspiracjach, o tym co Cię martwi i co Cię cieszy, jeśli nie zrobisz tego wlaśnie Ty?

To chyba najlepsze ćwiczenie na empatię, jakie mogę Ci zaproponować: poświęć sobie 15 – 30 minut dziennie, wybierz dowolną formę. Może to być medytacja, interesująca lektura, chwilka na wyprostowanie nóg w drodze do kuchni po Twój ulubiony napój. Zadbaj o swoje potrzeby i wykaż się empatią wobec siebie.

A kiedy już to zrobisz, postaraj się wyłączyć myśli o sobie i w pełni oddaj się odkrywaniu potrzeb Twoich kandydatów.

Trzymam kciuki i jestem pewna, że takie działanie przyniesie efekty!

Co ciekawe, chyba największy potencjał do budowania pozytywnych wrażeń stanowią sytuacje trudne, czy wręcz konfliktowe. I to one są niezwykle ważne w kontekście dbania o wizerunek firmy jako rzetelnego pracodawcy. Macie na co dzień do czynienia ze sporą liczbą kandydatów. W dodatku większości z nich będziecie zmuszeni podziękować za udział w procesie.

Jak więc sprawić, by Wasi kandydaci myśleli o Was pozytywnie? Jak zarządzać własnymi emocjami tak, by tworzyć pozytywne wrażenia kandydatów, zwłaszcza w trudnych sytuacjach? Dziś dzielę się kilkoma własnymi pomysłami, ale pamiętajcie, by szukać także własnych!

Zadbaj o własne zdrowie

Sprawa może wydawać się banalna, ale bynajmniej tak nie jest. Na krakowskim spotkaniu ROC Day Agata Łotowska poprowadziła dyskusję na temat zdrowych zespołów i padło tam wiele ważnych uwag dotyczących tego, jak sami siebie traktujemy w pracy. Nasze własne zdrowie i dobre samopoczucie musi być zawsze priorytetem! Tylko wtedy będziemy w odpowiedniej formie, aby z odpowiednią uwagą i cierpliwością traktować naszych kandydatów.

Zaczynając od podstaw, powinniśmy upewnić się, że odpowiednio się wysypiamy, a także odpowiednio jemy. Także w pracy! Lunch przy komputerze może się Wam wydawać pomysłem na zwiększenie produktywności, ale badania dowodzą, że to właśnie odpowiednie przerwy w pracy wpłyną na nią pozytywnie. Kiedy jesteście wypoczęci i najedzeni, pozytywne nastawienie do pracy będzie zdecydowanie łatwiejsze! Dlatego warto unikać nadgodzin i należy koniecznie zadbać o własny czas na relaks.

Zapewnij sobie dystans

I ponownie, raczej przypominam znaną Wam już zasadę niż odkrywam coś nowego Dystans do cudzych emocji jest niesamowicie ważny przy rozwiązywaniu sytuacji konfliktowych. Jeśli Wasz kandydat jest niezadowolony czy sfrustrowany i to właśnie na Was postanowił odreagować, pamiętajcie że nie jest to nic osobistego.

Jeśli więc macie taką możliwość, jeśli na przykład frustracje kandydata otrzymaliście drogą mailową, dajcie sobie czas na oddech. Warto odejść od biurka, przejść się po biurze lub nawet wyjść na chwilę na zewnątrz. Zdecydowanie lepiej jest odpowiedzieć dopiero kiedy przestaniecie już odczuwać negatywne emocje, niż stawiać na szybkość. Jeśli istnieje ryzyko dalszych nieporozumień na piśmie, chwyćcie za słuchawkę. Macie zdecydowanie większą szansę udzielić trochę własnego spokoju kandydatowi, kiedy usłyszy Wasz głos. Do tego jednak musicie się upewnić, że macie już odpowiedni dystans do sprawy i w trakcie rozmowy zachowacie spokój nawet, jeśli kandydatowi go zabraknie.

Pomyśl o kimś bliskim

Trzecia metoda jest chyba najbardziej skuteczna. Pozwoli Wam kompletnie zmienić emocjonalne nastawienie do całej sytuacji. Wystarczy, że wyobrazicie sobie, że sfrustrowany kandydat to… ktoś Wam bliski. Wybierzcie konkretną osobę – na przykład siostrę czy znajomego. Wyobraźcie sobie, że to właśnie wybrana przez Was osoba znalazła się w sytuacji kandydata. Dzięki temu będzie Wam łatwiej zrozumieć jej racje, czyli po prostu wykazać się empatią.

Kiedy już poczujecie przypływ pozytywnych emocji, zastanówcie się jak chcielibyście, żeby potraktowana została bliska Wam osoba. Czego życzylibyście jej w takiej sytuacji? Czy możecie zaoferować podobne rozwiązanie kandydatowi?

 
Pamiętajcie, że rekrutacja to taka emocjonalna huśtawka dla obu stron. Kandydaci zmagają się z emocjami wynikającymi z niepewnej przyszłości, mają ogromne nadzieje, przeżywają ogromne rozczarowania. Potrzebują przede wszystkim zrozumienia i zawsze zasługują na potraktowanie ich z szacunkiem. Tak, nawet Ci, którzy wcale nie spełniają wymagań stanowiska i mogli się tego domyślić czytając ogłoszenie. Nawet Ci, którzy nie potraktowali Was z szacunkiem – bo o jakości Waszej pracy stanowić powinniście Wy, a nie zachowanie innych.

Nie jest łatwo, ale odespani i wypoczęci po przerwie świąteczno-noworocznej macie na pewno większą szansę poradzić sobie z trudnymi sytuacjami. Pamiętajcie więc, w pierwszej kolejności zadbajcie o siebie. Trzymam kciuki, że reszta jakoś sama potoczy się jak trzeba