Mówiąc bez ogródek, LinkedIn jest bardzo atrakcyjną wizualnie… bazą CV. W swoim formacie stawia na tradycyjny model, w którym zapis naszego doświadczenia jest po prostu historią naszego zatrudnienia, w kilku krótkich punktach. Nie jest to prosta platforma dla tych, którzy decydują się na zmianę branży, którzy podejmują się jednocześnie wielu różnych działań.

Wlaśnie dlatego zainteresowała mnie nowa platforma Polywork, która zdobyła już spore dofinansowanie (3,5 mln dolarów w rundzie seed) oraz zainteresowanie ze strony potencjalnych użytkowników. Jeśli zapiszesz się dziś do poczekalni, trafisz do kolejki, która liczy już kilkudziesięciu aspirujących użytkowników.

Nasze życie profesjonalne jest… skomplikowane

Główną ideą przyświecającą twórcom Polywork – co zresztą świetnie oddaje nazwa platformy – jest przeświadczenie, że w obecnych czasach nasza tożsamość zawodowa jest skomplikowana. Nie jesteśmy już tylko programistą czy rekruterem. Każdy z nas bierze udział w wielu projektach, zdobywa doświadczenie w różnych obszarach. Polywork stawia sobie więc ambitne zadanie: stworzyć platformę, która odda prawdziwy charakter tożsamości zawodowej jej użytkowników.

Jak działa Polywork?

Platforma wygląda w tym momencie dość skromnie, co jednak zmieni się z pewnością wraz z napływem nowych użytkowników. Każdy użytkownik może oczywiście stworzyć swój profil, który umożliwia mu eksponowanie szerokiego doświadczenia i zainteresowań.

Ponadto zakładka „Space Station” pozwala na wyszukiwanie innych użytkowników na podstawie ich zainteresowań. I tak na przykład możemy odnaleźć osoby, które chcą inwestować w start-upy, lub zainteresowane są wolontariatem.

Z kolei zakładka „Multiverse” pozwala przeglądać treści udostępniane przez innych użytkowników. W tym momencie nie ma jeszcze możliwości, by wejść z nimi w interakcje, ale jest to jedynie kwestia czasu.

….The only thing we wont have is likes…. we have a belief that likes and reactions turn networks into popularity contests and this can cause stress, anxiety and mean people alter how they express themselves..

So we want to keep things safe and judgement free on Polywork!

— Polywork (@PolyworkHQ) May 21, 2021

Jak założyć konto?

Obecnie możesz zapisać się do poczekalni (waiting list), żeby otrzymać informację kiedy możliwa będzie aktywacja konta. Polywork udostępnia jednak co jakiś czas kody VIP, które pozwalają założyć konto od razu.

Każdy nowy użytkownik może zaprosić 10 kolejnych osób, więc jeśli znasz kogoś, kto posiada już konto, wystarczy poprosić o taki kod

Ostatnio kilka osób pytało mnie jak poradzić sobie z niepowodzeniami w sourcingu, jak podtrzymywać w sobie entuzjazm do pracy. We mnie to właśnie momenty takie jak ten zapewniają nową energię i entuzjazm! Na naszych oczach dzieje się właśnie coś niezwykle ciekawego. Jeśli platforma ruszy – będziemy jednymi z pierwszych, którzy ją odkryją. Jeśli nie – jednymi z jedynych użytkowników i uczestników tego niesamowicie ciekawego eksperymentu. Dlatego zachęcam i Ciebie do skorzystania z tej okazji, odkrycia czegoś nowego i refleksji… czy to możliwe, że za kilka lat sourcing będzie wyglądał zupełnie inaczej?!

Zabierając się za sourcing programistów możemy oczywiście skorzystać z LinkedIn, możemy też jednak zdecydować się na nieco ciekawsze źródła. Zwłaszcza, jeśli specjalizujesz się w IT i starasz się zgłębić zagadnienia związane z programowaniem, Github powinien koniecznie znaleźć się na liście źródeł kandydatów, z których korzystasz.

Czym jest Github?

Github to serwis internetowy umożliwiający programistom darmowy hosting programów open source i prywatnych repozytoriów. W 2018 roku został przejęty przez Microsoft, który jest też właścicielem LinkedIn.

Github jest więc dla programistów po prostu narzędziem pracy i właśnie dlatego możemy oczekiwać, że będą tam regularnie spędzać czas. Podobnie jest z obecnością rekruterów na LinkedIn.

Github nie jest najbadziej przyjazną rekruterom platformą i nic dziwnego – nie są oni grupą docelową serwisu. Tym niemniej wystarczy tylko trochę informacji i dobrych chęci, żeby z powodzeniem wyszukać na portalu potencjalnych kandydatów.

Jak zbudować kwerendę X-Ray Search?

Do niedawna każdy był w stanie samodzielnie wpaść na to jak zbudować kwerendę wyszukiwania X-Ray Search, która pozwoli odnaleźć profile użytkowników na platformie. W związku ze zmianą w wyglądzie profili rzecz nie jest już tak oczywista, tym niemniej stara metoda dalej pozwala na wyszukiwanie profili.

Tak jak w wypadku każdego wyszukiwania techniką X-Ray Search, musimy najpierw zawęzić wyniki wyszukiwania tylko i wyłącznie do profili użytkowników. Inaczej zupełnie niepotrzebnie stracimy czas przeglądając pozostałe zasoby dostępne na platformie.

Ponieważ linki do profili, ani też tytuły stron na Githubie nie pozwalają na odpowiednie zawężenie wyników, musimy odnaleźć taki element na profilu użytkownika, który nie pojawia się na innych stronach serwisu i właśnie ten element włączyć do naszego wyszukiwania. Jest on obecnie niewidoczny na profilach, chyba, że przejrzymy kod źródłowy strony. Ten element to opcja „block or report user” i właśnie tą frazę kluczową należy uzwględnić w naszej kwerendzie:

site:github.com „block or report user”

Po zastosowaniu takiego zapisu przeglądamy już tylko profile użytkowników (oraz artykuł dotyczący blokowania użytkowników, który jednak zniknie po zastosowaniu dodatkowych słów kluczy).

Możemy więc teraz dodać słowa klucze takie jak języki programowania czy lokalizacja.

Jak wyszukiwać wewnątrz platformy?

Możliwe jest również wyszukiwanie użytkowników platformy za pomocą wyszukiwarki wewnętrznej. W tym wypadku skorzystaj z trzech podstawowych komend:

language:

location:

repos:

Dodatkowo, możesz skorzystać z komendy followers: by odnaleźć profile użytkowników, których profile śledzą inni. Po komendzie podaj liczbę śledzących, która Cię interesuje.

Przykładowe wyszukiwanie można więc zapisać następująco:

language:java location:poland repos:>1 followers:10..30

Zerknij na kwerendę powyżej: pozwala ona zlokalizować użytkowników w Polsce programujących w Javie, których profil zawiera przynajmniej jedno repozytorium i jest śledzony przez 10 do 30 osob.

Z jakich narzędzi warto skorzystać decydując się na sourcing na Githubie?

Wyszukiwanie na Githubie ułatwić mogą dwa narzędzia.

Pierwsze z nich to GlossaryTech, z którego skorzystać warto na etapie zapoznawania się z profilem kandydata i doboru słów kluczy. Dzięki niemu łatwiej Ci będzie przyswoić informacje z branży – kiedy pojawi się słowo, którego nie rozumiesz, wystarczy wpisać je w narzędzie, by zapoznać się z jego znaczeniem i powiązanymi terminami.

Drugie to OctoHR. Przydatne będzie zwłaszcza, jeśli nie specjalizujesz się w rekrutacjach IT, a tylko czasem trafisz na projekty z tej branży. OctoHR pomoże Ci zrozumieć jakich technologii dotyczą repozytoria na profilu danego użytkowika, pomoże Ci przeprowadzić proste wyszukiwanie na platformie i wskaże adresy mailowe użytkowników.

Wyszukiwanie na Githubie jest świetnym rozwiązaniem nawet wtedy, kiedy korzystasz z LinkedIn. Uzupełniając informacje z profilu na LinkedIn o to, co znajduje się na profilu na Githubie, możesz skomponować zdecydowanie lepszą wiadomość i tym samym zwiększyć ilość odpowiedzi, jakie otrzymujesz od potencjalnych kandydatów.

Nie zapominaj też, że na większości profili na Githubie dostępne są adresy mailowe użytkowników. Używaj ich odpowiedzialnie

Po trzech dniach i wielu różnych działaniach, podejmowanych zresztą nie tylko przeze mnie samą, udało mi się powrócić na tą najpopularniejszą platformę profesjonalną. Jednak od tego czasu stale otrzymuję informacje od osób, którym nie poszczęściło się tak jak mi.

Blokady LinkedIn – jak ich uniknąć?

LinkedIn blokuje konta tych użytkowników, których podejrzewa o łamanie regulaminu. To wydaje się prostym i bardzo sensownym wytłumaczeniem – ale obawiam się, że wersja oficjalna od rzeczywistości różni się zasadniczo.

Po pierwsze, LinkedIn twierdzi, że blokada konta jest dopiero którymś z kolei krokiem. Ja jednak z całą pewnością nie otrzymałam wcześniej żadnego ostrzeżenia. Wydaje mi się, że bardziej sensowne byłoby czasowe blokowanie kont użytkowników w pierwszej kolejności, tak, żeby dać im możliwość poprawy. W innym wypadku zamiast eliminować niepożądane zachowania, LinkedIn eliminuje po kolei użytkowników platformy.

Po drugie, LinkedIn nie zdradza pełnej listy narzędzi, których użycie jest niedozwolone. Trudno więc czasem zrozumieć, czy lamiemy regulamin, czy nie. Wydawałoby się, że jest w najlepszym interesie wszystkich zainteresowanych, żeby w tej sprawie była absolutna jasność. Niestety, nawet prosząc o wskazanie konkretnego narzędzia z listy tych, których używam, nie udało mi się uzyskać od przedstawicieli LinkedIna jasnej odpowiedzi.

Po trzecie, LinkedIn może być sam winien niektórym blokadom. W wyniku wielu długich dyskusji na ten temat dochodzę do wniosku, żeto co powoduje blokady kont użytkowników przestrzegających regulamin to… aplikacja na Androida. Kilka osób dotkniętych blokadą wskazuje, że korzystanie z aplikacji to jedyna zmiana w sposobie używania przez nich platformy bezpośrednio przed blokadą. Aplikacja pozwala bardzo szybko przeglądać profile użytkowników LinkedIna, co jednak jest zachowaniem wychwytywanym przez algorytm LinkedIna jako podejrzane. Dlatego zachowajcie szczególną ostrożność korzystając z tej aplikacji.

Jak zareagować na blokadę konta?

Blokada konta jest już sama w sobie nieprzyjemna, jednak to nie sam brak możliwości dostępu do platformy okazuje się najtrudniejszy. Zdecydowanie gorszy jest fakt, że LinkedIn nie daje możliwości skontaktowania się w tej sprawie z… człowiekiem. Jeśli chcecie poprosić o ponowne rozpatrzenie sprawy, możecie zrobić to wyłącznie przez automatyczny mechanizm, który wymaga przesłania dowodu tożsamości.

Ale uwaga! Wysłanie dowodu jest z punktu widzenia bezpieczeństwa w sieci posunięciem niezbyt rozważnym, a wcale nie gwarantuje powrotu na platformę. Pod moim wpisem na ten temat po angielsku znajdziecie komentarze osób, któym nie udało się, pomimo zastosowania się do instrukcji LinkedIna, odblokować konta.

Ja natomiast dowodu nie przesłałam, a konto zostało mimo to odblokowane – jak więc widać reguły wcale nie ma. Gdybym natomiast nie miała tego szczęścia, poprosiłabym LinkedIn o usunięcie wszystkich moich danych, co zresztą doradzam również innym.

Nie gwarantuję, że ten adres zadziała, ale to jedyny adres pod którym mi udało się z kimś skontaktować: lcshelp@Linkedin.com

Dlaczego założenie drugiego konta nie ma sensu?

Regulamin LinkedIna wyraźnie stwierdza, że założenie kolejnego konta w przypadku blokady pierwszego nie jest dozwolone. Skoro więc wpadliście w tarapaty za (rzekome) nie przestrzeganie regulaminu, dalsze jego łamanie raczej nie przyniesie innych niż dotychczas rezultatów.

Zanim więc podejmiecie taką próbę, poproście o potwierdzenie, że LinkedIn wykasował wszystkie Wasze dane. Jest oburzające – zwłaszcza w świetle zmian w przepisach dotyczących ochrony danych osobowych – że nawet takiej prośby nie ma zasadniczo komu zgłosić. Mogę zaproponować adres email, pod który zgłosiłam się sama w związku z blokadą konta, jednak słyszałam, że odkąd zaczął on krążyć w sieci, można i tutaj liczyć wyłącznie na automatyczną odpowiedź.

Nie należy się jednak zniechęcać – dla rekrutera wyszukanie adresu email lub numeru telefonu, pod który może się zgłosić, jest ostatecznie dobrym ćwiczeniem!

Co zrobić, jeśli konto zostaje zablokowane na stałe?

Tak jak wspomniałam należy koniecznie poprosić LinkedIna o potwierdzenie, że nasze dane zostały usunięte z ich platformy (a nie tylko pozostają niedostępne dla innych użytkowników). Jeśli nie możemy skorzystać z platformy, nie ma najmniejszego powodu by jej właściciele dysponowali naszymi danymi.

Na nasze nieszczęście, LinkedIn zdobył w pewnych obszarach pozycję monopolisty. Jednak nie zrobił tego w oparciu o rzeczywisty monopol na rynku, a raczej nasze własne lenistwo. Żyjemy i pracujemy w przekonaniu, że jest to jedyna (a przynajmniej najlepsza) platforma pozwalająca na dotarcie do kandydatów. Nic dziwnego, że w relacji z rekruterami, LinkedIn występuje z pozycji siły.

Na nasze szczęście, istnieje wiele alternatywnych metod dotarcia do kandydatów. Od ogłoszeń o pracy (jesli Wasze ogłoszenia nie działają, przyjrzalabym się ich treści zanim spisałabym to źródło kandydatów na straty!), przez media społecznościowe jak Facebook, portale niszowe jak Meetup i metody bezpośredniego dotarcia do kandydatów.

Najważniejsze w takiej sytuacji jest, żebyście nie zostali kompletnie odcięci nie tylko od kandydatów, ale też innych rekruterów. Szczęśliwie, grupa Recruitment Open Community na Facebooku liczy już ponad 4 tys. osób. Z całą pewnością możecie zwrócić się do nich o pomoc a jak wiadomo, jeśli macie odpowiednią grupę wsparcia, blokady LinkedIn nie są wcale takie straszne.

Bez względu na to czy jesteś entuzjastą książek, czy raczej nie, mam dla Ciebie dobrą wiadomość. Pomijając wspomniane już wcześniej zalety, książki ułatwiają też sourcing! Z jednej strony wiedza o tym, jakie książki czytał wysourcowany przez Ciebie kandydat pozwoli skonstruować skuteczniejszą wiadomość. Z drugiej – może ona pozwolić Ci zlokalizować w sieci takich kandydatów, których nie odnajdziecie korzystając z profesjonalnych portali społecznościowych.

Jak i po co wyszukiwać w sieci czytelników książek?

W sieci istnieją dwa portale, które można z powodzeniem wykorzystać do idenyfikowania czytelników konkretnych książek. Jeden z nich to portal globalny, a co za tym idzie pozwalający dotrzeć do czytelników zarówno z Polski jak i z zagranicy (Goodreads), drugi – to jego polski odpowiednik (Lubimyczytać). Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, by skorzystać z obu tych portali.

Jeśli jeszcze nie do końca rozumiesz sens wyszukiwania czytelników w sieci, już tłumaczę. Wyobraź sobie, że poszukujecie programisty – eksperta związanego z technologią Java. Przeszukałeś już LinkedIn, GoldenLine, napisałeś wspaniałe wiadomości, ale odzew ciągle niewielki. A co, gdyby wobec tego poszukać osób, które przeczytały np. pozycję Java. Efektywne programowanie. Wydanie II? Nie da się ukryć, że nie jest to typowa lektura do poduszki. Jej znajomość będzie zdecydowanie sugerować zainteresowanie tematem typowe, jeśli nie dla programisty, to w każdym razie aspirującego programisty.

Jak wyszukiwać kandydatów na Goodreads?

Przejdźmy więc do konkretów. Interesuje Cię odnalezienie czytelników zaineresowanych Javą na portalu Goodreads – gdzie zacząć? Ot, wystarczy wyszukać książki zawierające nazwę technologii w tytule, tak jak tu:

Teraz zerknijmy na komentarze. Pomogą Ci one odnaleźć tych bardziej zaangażowanych użytkowników platformy. Klikając na profil jednego z nich odkryjemy szybko wyjątkowo prostą formułę url, która pozwoli nam skonstruować proste wyszukiwanie:

site:goodreads.com/user

W ten sposób uzyskasz dostęp do profili wszystkich użytkowników portalu (Google sugeruje, że jest ich ponad 3,5 miliona). Przyglądając się dalej wybranemu profilowi zauważysz, że pojawiają się na nim następujące informacje:

• w sekcji „details” wiek lub/oraz miejsce zamieszkania
• w sekcji „actvity” data założenia profilu oraz, jeśli jest obecnie nieaktywny, ostaniego logowania
• zdjęcie
• informacja o ilości wystawionych ocen i komentarzy
• lista książek – tych przeczytanych, zaplanowanych jako przyszłe lektury i obecnie czytanych

To całkiem sporo informacji, które pomogą zawęzić wyszukiwanie.

Możesz więc na przykład zdecydować się odnaleźć entuzjastów literatury związanej z programowaniem w Javie:

site:goodreads.com/user java poland

Możemy też zdecydwować się na przejrzenie wyłącznie profili osób, które przeczytały na ten temat konkretną pozycję:

site:goodreads.com/user „Effective Java Programming” poland

Jak wyszukiwać kandydatów na Lubimyczytać?

Powtórzmy teraz ten sam zabieg na drugim interesującym nas portalu. Ponownie, wystarczy wyszukać książkę, w której tytule znajdzie się słowo Java, a następnie zerknąć na komentarze użytkowników.

Po wybraniu konkretnego profilu zauważysz ponownie, że url charakteryzują się prostą strukturą. Wszystkie profile użytkowników odnajdziesz przy pomocy następującego wyszukiwania:

site:lubimyczytac.pl/profil/

W tym wypadku Google wskaże na tylko 15 tys. wyników, jednak wszystkie profile związane są z Polską. 43 spośród nich zdają się należeć do entuzjastów Javy:

site:lubimyczytac.pl/profil/ java

Ponownie, możemy też wyszukać czytelników konkretnych pozycji.

Jak kontaktować się z użytkownikami Goodreads i Lubimyczytać?

Ponieważ obie platformy są portalami o charakterze społecznościowym, do naszej dyspozycji oddają kilka form interakcji z innymi użytkownikami. Należą do nich grupy, dyskusje, ale też komunikacja 1-1 czyli wiadomości prywatne. Aby wysłać innemu użytkownikowi wiadomość, nie musisz zapraszać go do grona znajomych, co bardzo ułatwia komunikację.

Dodatkowo każdy z portali oferuje ciekawe opcje pozwalające lepiej skonstruować wiadomość. W przypadku Goodreads jest to możliwość porównania książek z naszej biblioteczki z biblioteczką adresata. Ostatecznie nic nie pozwoli równie łatwo nawiązać kontaku dwóm czytelnikom, jak porównanie wrażeń z lektury. Z drugiej strony Lubimyczytać wyświetla statystyki danego użytkownika (liczbę przeczytanych i obecnych lektur, a także tych na liście „do przeczytania”) oraz listę ulubionych autorów.

Oczywiście na podstawie informacji o obu serwisach (w tym przedstawionych w tym wpisie) możesz pozwolić sobie na bardziej jeszcze zaawansowane wyszukiwanie czytelników. Nie każdego taka możliwość przekona – to zrozumiałe. Trzeba jednak pamiętać, że zawsze może pojawić się taki projekt rekrutacyjny, którego za pomocą bardziej tradycyjnych metod sourcingowych nie uda nam się zamknąć.

Dlatego zachęcam Cię serdecznie do spróbowania i założenia profilu na jednym choćby z portali. Ja niedawno zdecydowałam się zacząć korzystać z Goodreads i czerpię z tego dużą przyjemność. Okazało się, że sporo moich znajomych z Facebooka również korzysta z portalu (żaden natomiast nie korzysta z Lubimyczytać – w ramach researchu również założyłam tam konto) i mogę na bieżąco śledzić co czytają Dla fanów książek to prawdziwa gratka – dla tych, którzy nie są przekonani do czytania, być może sposób by zmotywować się do sięgnięcia po książkę?

Z mojego doświadczenia wynika, że finanse, jako branża bardzo tradycyjna, potrafią również przysporzyć nie lada problemów zwłaszcza mniej doświadczonym rekruterom. Rekrutacje finansowe opiera się często na pracy z własną siecią znajomości, a przecież zbudowanie jej może potrwać lata. Jak więc poradzić sobie, jeśli dopiero rozpoczynacie takie działania, lub stanowisko finansowe zupełnie znienacka przypadło Wam w udziale? Mam na to swoje 3 sposoby:

1. Magia słów-kluczy w branży finansowej

Owszem, zdaję sobie sprawę, że nie każdy „finansista” chwali się na profilu międzynarodowym certyfikatem, ale z całą pewnością jest w tej branży sporo takich słów-kluczy, które pomogą w wyszukiwaniu. Mogą to być:

• certyfikaty takie jak ACCA czy CIMA (chyba najbardziej popularne międzynarodowe certyfikaty w zakresie  księgowości). Warto zawsze dopytać jakimi certyfikatami czy dyplomami dysponują członkowie zespołu, do którego wyszukiwać będziemy kandydata, nawet jeśli jego posiadanie nie jest warunkiem koniecznym zatrudnienia
• regulacje prawne, które odnoszą się do pracy na danym stanowisku. W mojej pracy często przewijał się na przykład Sarbanes-Oxley Axt – wystarczyła minuta by sprawdzić w Google, że można też użyć skrótu SOX. Co więcej, to właśnie akronim częściej pojawiał się na profilach kandydatów
• standardy pracy, tak jak na przykład w księgowości IFRS (International Financial Reporting Standards) lub GAAP (Generally Accepted Accounting Principles)
• uczelnie i nazwy kierunków związanych z finansami, a nawet konkretną specjalizacją w tym obszarze. Oczywiście nie tylko absolwenci Finansów i Rachunkowości pracują w obszarze finansów, z drugiej jednak spore prawdopodobieństwo, że osoby kończące taki kierunek pozostały związane z branżą
  
  

Może się Wam to wydać zabawne, ale rekrutując księgowych, zdałam sobie sprawę z tego, że to naprawdę fascynująca praca! Ciągle funkcjonuje stereotyp nudnego księgowego – tym łatwiej więc było mi namówić kandydatów do rozmowy, skoro znaleźli kogoś chętnego posłuchać o ich pracy Jestem pewna, że inne specjalizacje finansowe mogą być równie ciekawe!

2. Wyszukiwanie poprzez konkretnych pracodawców

Są takie nisze, kiedy wyszukiwanie po samych słowach kluczach niewiele nam da. Ostatnio ktoś poprosił o pomoc w wyszukiwaniu księgowych, którzy znają się na podatkach i operują US GAAP. Wyszukiwanie po słowach kluczach nie dało satysfakcjonujących wyników.

Wobec tego rekruterka postanowiła podejść do sprawy inaczej i znaleźć listę firm, które mają w interesującej ją lokalizacji centra księgowości obsługujące zagraniczne spółki firmy. Dzięki temu mogła zdecydowanie zwiększyć zasięg swoich poszukiwań, upewniając się, że nie pomija osób, które nie uwzględniły US GAAP na swoim profilu.

Jeśli nie znajdziemy listy, możemy przykładowo poszukać US GAAP na profilach osób o dowolnych specjalizacjach pracujących w danej lokalizacji. W ten sposób dowiemy się w których firmach zatrudnia się osoby znające amerykańskie standardy księgowania. Sami możemy stworzyć listę firm, w której będziemy następnie szukać specjalistów od podatków.

3. Wyszukiwanie kandydatów aktywnych i talent pooling

Jak w każdej innej branży, jednym z wyzwań rekrutacyjnych jest namówienie kandydata do zmiany. Jednak rerutacje finansowe potrafią być pod tym kątem wyjątkowo trudne, ze względu na zmieniającą się dostępność kandydata. Pamiętam, że zdarzyło mi się szukać księgowych w wyjątkowo kiepskim momencie, podczas zamnięcia kwartału. Jedna z kandydatek, mimo zainteresowania ofertą, nie była w stanie znaleźć ani chwili na rozmowę, pracowała bowiem w tym czasie 16 godzin dziennie!

Możemy poradzić sobie z tym wyzwaniem na 2 sposoby. Po pierwsze, możemy spróbować wyszukać osoby aktualnie rozważające zmianę stanowiska. Nie musi o być wcale skomplikowane. W płatnej wersji LinkedIn umożliwia przejrzenie w pierwszej kolejności profili kandydatów deklarujących gotowość do zmiany pracy, można jednak również odnaleźć profile za pomocą prostego x-ray search.

Po drugie, prowadząc regularnie rekrutacje w tym obszarze, możemy prowadzić tzw. talent pooling, tzn. z wyprzedzeniem przygotowywać się do realizacji projektu. Pomagają w tym narzędzia takie jak Hello Talent, które pozwolą nam przechować profile kandydatów (oczywiście za ich zgodą) po krótkiej rozmowie, ale przed otrzymaniem CV. W ten sposób, jeśli pojawi się potrzeba zrekrutowania osoby na stanowisko księgowe, wiemy już dokładnie z kim powinniśmy o nim porozmawiać. Oszczędzamy zarówno własny czas jak i czas kandydata

Dzięki tym trzem prostym metodom rekrutacje finansowe i księgowe nie były mi straszne. Wręcz przeciwnie, świetnie bawiłam się realizując projekty! Oczywiście, często musiałam skorzystać również z metod niekoniecznie związanych ze światem online, ale to z kolei oznaczało dużą różnorodność pracy.

Zastanawiam się, czy macie własne ciekawe metody do dodania do tej listy?

Zanim zabierzesz się za rekrutację IT, warto zastanowić się czy na pewno wystarczająco dobrze rozumiesz wymagania stanowiska. Branża technologiczna jest pod tym względem wyjątkowo wymagająca. Kandydaci na co dzień otrzymują wiadomości (często noszące znamiona spamu) od wielu rekruterów. Upewnij się, że jesteś odpowiednio przygotowana i zachowujesz się z szacunkiem. Jednocześnie nie traktuj negatywnych reakcji osobiście – jeśli jest taka możliwość poproś o informację co możesz poprawić w swoim podejściu. Ostatecznie, wbrew stereotypom, programiści to tacy sami ludzie jak my

Po tym wstępie czas na konkrety. Z jakich platform może skorzystać rekruter wyszukujący programistów?

Platforma Github

Platforma dobrze już znana rekruterom, ale co najważniejsze, niezwykle popularna wśród programistów. Co prawda nie najłatwiej jest odnaleźć się osobom nie znającym się na kodowaniu, jednak stanowi nieocenione źródło informacji. Link do profilu na github lepiej niż profil na Linkedin pozwoli ocenić, czy kandydat posiada niezbędne do pracy kwalifikacje. Zalecam więc przesyłanie go wraz z CV kandydata (najlepiej dopiero po uzyskaniu zgody od kandydata). Można jednak wykorzystać github również do sourcingu – na dwa sposoby:

• po pierwsze, możesz wyszukać profile programistów na platformie za pomocą X-ray search.
• po drugie, możesz skorzystać z platformy github by odnaleźć dane kontaktowe potencjalnych kandydatów. W takim wypadku możesz wyszukać profil odnalezionego na innej platformie kandydata i sprawdzić jaki adres email jest powiązany z kontem na github.

Platforma Meetup

Meetup to platforma służąca do organizacji… tak, oczywiście meetupów Są to po prostu spotkania – między innymi spotkania dla profesjonalistów z branży technologicznej. Wystarczy więc, że odnajdziesz spotkanie tematyczne związane z interesującą Cuę technologią. Niektórym ich uczestnikom (wszystko zależy od ich własnych preferencji) możesz wysłać darmową wiadomość.

Warto, by nie była to nudna wiadomość dotycząca pracy. Może zamiast tego rozpocząć normalną rozmowę – zapytać o spotkania, zainteresowanie technologią etc? Jeśli dla potencjalnego kandydata nie będziesz po prostu kolejnym rekruterem, szansa, że otrzymasz odpowiedź wzrasta. Oczywiście tylko pod warunkiem, że nie udajesz zainteresowania, ale rzeczywiście próbujesz czegoś się dowiedzieć, nauczyć. Obiecuję, warto spróbować

Forum 4programmers

Forum dla programistów jak niewiele innych źródeł pozwala zrozumieć Twoją grupę docelową. Jeśli masz taką okazję, poczytaj trochę na forum zanim zaczniesz rozsyłać wiadomości. To pozwoli Ci uniknąć wpadek w komunikacji z potencjalnymi kandydatami.

Jeśli zdecydujesz się wykorzystać 4programmers do wyszukiwania kandydatów, z pomocą przyjdzie Ci X-ray search. Dla Waszej wygody stworzyłam wyszukiwarkę pozwalającą łatwo zidentyfikować użytkowników o średnim i wysokim poziomie aktywności – wystarczy, że wpiszesz wybrane przez Ciebie słowa klucze tutaj.

Jak w rekrutacji w każdej innej branży, o sukcesie Twoich działań zdecyduje research. Samo odnalezienie profilu nie wystarczy, dopiero rzetelny research pozwala napisać skuteczną wiadomość. W jej treści zaznacz wyraźnie, że zapoznałaś się z profilem Twojego potencjalnego kandydata. Nie chodzi tu o dodanie takiej formułki w wiadomości, ale raczej nawiązanie do jego doświadczenia czy aspiracji. Wszystkie wspomniane powyżej platformy powinny pomóc Ci w ich poznaniu. Od jutra nie ma więc już wymówek

Liderzy w branży już od dawna ostrzegali rekruterów przed nadmiernym poleganiem na jednym tylko źródle kandydatów. Trudno zresztą w świetle wydarzeń w ostatnich miesiącach nie przyznać im racji. Najpierw LinkedIn został zablokowany w Rosji, tym samym uniemożliwiając rekruterom na całym świecie wygodny dostęp do kandydatów na tamtejszym rynku, a także do tych korzystających z serwisu poza granicami ich kraju.

Obecnie LinkedIn wprowadza globalnie zmiany do oferowanych przez siebie usług dedykowanych (nie tylko) rekruterom. Ograniczone zostały możliwości nie tylko posiadaczy kont darmowych, ale również płatnych (Premium i Recruiter Lite).

Sourcing poza LinkedInem

Choć jesteśmy dziś tak przyzwyczajeni do korzystania z LinkedIna, w rzeczywistości jego zasięg pozostaje ograniczony. Osoby korzystające z tej platformy pracują przeważnie w firmach międzynarodowych i charakteryzują się wysoką świadomością zawodową. Zastanówcie się jednak, czy to właśnie na LinkedIn spędzacie czas podczas dnia urlopu? Tak myślałam

Zanim więc zaczniecie martwić się ograniczeniami, jakie od niedawna narzuca LinkedIn, chciałabym Was zaprosić do rozważenia alternatywnych źródeł kandydatów.

Facebook

Facebook jest najbardziej popularnym medium społecznościowym na świecie. Liczba użytkowników przekroczyła miliard już w 2012 roku, a czas który spędzają na platformie zdecydowanie przekracza ten, który spędzają w innych miejscach w sieci. Dla rekrutera to świetna wiadomość! Co prawda profil na Facebooku nie prezentuje chronologicznego sprawozdania z doświadczenia zawodowego użytkownika, ale dla wprawnego sourcera to żaden problem. Facebook oferuje całe mnóstwo informacji, które pozwolą zdecydować, czy dany użytkownik może być kandydatem na nasze stanowiska. 

Jednocześnie Facebook pozwala łączyć inicjatywy sourcingowe z działaniami z zakresu employer branding. Odpowiednio opracowany profil firmy, prezentujący ciekawe treści dla kandydatów, będzie podnosił skuteczność rekruterów kontaktujących się z kandydatami przez Facebooka. Natomiast wiadomości wysyłane tym kanałem będą zwiększać zasięg profilu firmy. Takie połączenie działań pomoże nam zbudować spójną markę i dotrzeć nawet do tych kandydatów, którzy nie posiadają kont w serwisach przeznaczonych dla profesjonalistów. Nie dziwi Was już chyba, że ostatnio nazwałam Facebooka najlepszym przyjacielem rekrutera

Meetup

Meetup to wyjątkowo ciekawa platforma o charakterze społecznościowym. Pozwala ona użytkownikom dzielić się informacjami o spotkaniach (przeważnie o seriach spotkań), które organizują, pozostawiając po nich ślad w sieci. Dzięki temu, rekruterzy mogą łatwo odnaleźć osoby, które regularnie uczestniczą w spotkaniach na dany temat. I choć platforma pozwala na darmowe wysyłanie wiadomości do jej użytkowników, nie jest to oczywiście jedyna
metoda kontaktu.

Nic prostszego, aniżeli wybrać się na spotkanie, które pozwoli nam poznać wielu potencjalnych kandydatów naraz. Szukasz programistów? Wybierz się na meetup poświęcony kodowaniu. Możesz też zdecydować się wziąć udział w meetupie networkingowym, służącym nie tyle dyskusji na jeden konkretny temat, co nawiązywaniu nowych znajomości. Wreszcie, organizacja grupy przez Meetup jest darmowa, co oznacza, że platforma wspaniale nadaje się do promowania własnych eventów wspierających markę pracodawcy.

Internations

Internations to z kolei platforma społecznościowa przeznaczona dla tzw. expatów – osób, które, z różnych powodów, decydują się przeprowadzić do obcego kraju. Tu mogą odnaleźć informacje o mieście, do którego się przeprowadzili, ale też poznać inne osoby, które przeprowadziły się spoza kraju. Znajdziemy tu grupy stworzone na podstawie wspólnych zainteresowań, fora tematyczne, profile użytkowników… Prawdziwe bogactwo opcji, jak na serwis społecznościowy przystało.

Poza rozbudowaną platformą online, Internations oferuje również spotkania networkingowe. Co prawda są to spotkania płatne, jednak ich cena jest niewielka (do 40zł) i pokrywa katering dla networkerów. W miłej atmosferze można w ten sposób poznać potencjalnych kandydatów osobiście. Członkowie Internations to osoby posługujące się językami obcymi, często przedsiębiorcy lub doświadczeni profesjonaliści, czasem osoby poszukujące pomocy przy znalezieniu pierwszej pracy za granicą. Przy odrobinie wysiłku rekruterzy mogą więc pomóc tak innym, jak i sobie samym.

Wymienione przeze mnie platformy to zaledwie czubek góry lodowej. Istnieje mnóstwo społeczności online, które nie cieszą się wielką popularnością wśród rekruterów, choć wspaniale nadają się do nawiązywania kontaktu z potencjalnymi kandydatami. Nie przegap swojej szansy i zdecyduj się na sourcing poza LinkedInem

Poniżej znajdziecie informacje o zmianach dotyczących trzech rodzajów kont: darmowych, Premium oraz Recruiter Lite. Dobra wiadomość jest taka, że przy użyciu odpowiednich narzędzi użytkownicy LinkedIn będą w stanie dalej korzystać z serwisu bez nadmiernych utrudnień. Jeśli LinkedIn jest obecnie Waszym jedynym źródłem kandydatów, warto jednak zastanowić się nad rozpatrzeniem innych platform online. Być może łatwiej, szybciej i taniej uda się Wam odnaleźć Waszych kandydatów za pomocą bardziej zaawansowanych metod sourcingowych?

Użytkownicy darmowych kont LinkedIn…

…stracą możliwość organizowania swoich kontaktów za pomocą tagów i notatek.

Pisałam dawniej o tym, jak bardzo przydają się one gdy poszerzamy sieć kontaktów. Do tej pory można było użyć aż do 200 tagów do oznaczenia do 1000 kontaktów. W ten sposób szybko oznaczałam profile osób poznanych osobiście na wydarzeniach branżowych, osób, które wysłuchały któregoś z moich wystąpień czy zaangażowanych w znane mi inicjatywy. Niestety, funkcja ta zostanie już niedługo wycofana (choć jak zapewnia serwis, będziemy mogli wyeksportować kontakty oznaczone tagami aż do marca 2017).

Czym zastąpić wycofywane przez LinkedIn notatki i tagi?

Istnieje oczywiście kilka rozwiązań w zależności od tego, jak wygląda Wasz proces wyszukiwania i organizowania kontaktów w sieci. Tym z Was, którzy poszukują rozwiązania ułatwiającego zarówno sourcing jak i zarządzanie kontaktami w nieco bardziej zaawansowany sposób polecam serdecznie Hello Talent . Jest to system pozwalający organizować profile kandydatów odnalezione w sieci (nie tylko na LinkedIn) w tak zwane „talent pools”, czyli grupy osób o podobnych profilach. Narzędzie to jest wyposażone w rozszerzenie Chrome, które pozwala szybko dodawać profile nowych kandydatów do systemu, odpowiednio je przy tym oznaczając. Dla tych, którym sourcing nie kojarzy się wyłącznie z LinkedIn będzie to na pewno wygodne rozwiązanie.

Użytkownicy kont LinkedIn Premium…

…stracą możliwość korzystania z zaawansowanych filtrów wyszukiwania.

LinkedIn udostępnił pewne informacje o tym bezpośrednio we własnym centrum pomocy. Co prawda zaawansowane filtry wyszukiwania będą nadal dostępne, jednak wyłącznie po wykupieniu droższej niż do tej pory licencji LinkedIn (Recruiter Lite, Sales Navigator). Jeśli myślicie o zmianie konta, warto doczytać ten wpis do końca

Choć zaawansowane filtry wyszukiwania nie są oczywiście niezbędne do prowadzenia wyszukiwania na LinkedIn, rekruterzy zareagowali na tę wiadomość bardzo negatywnie. Wynika to zarówno ze sposobu argumentacji zmian, jak i z faktu, że filtry premium pozwalały bardzo szybko zawęzić wyniki wyszukiwania. Jeśli jednak przyjrzeć im się bliżej, nie są to kryteria, którymi powinniśmy się bez zastanowienia kierować. Na przykład ilość lat doświadczenia to często przyjmowany „wskaźnik doświadczenia”, trudno jednak wskazać na obowiązującą powszechnie korelację między  długością stażu, a powodzeniem kandydata w nowym miejscu pracy.

Większym utrudnieniem zdaje się być fakt, że filtrowanie profili po lokalizacji nie będzie już możliwe przy użyciu kodu pocztowego. Choć to niewielka zmiana dla rekruterów z wielkich miast, uderzy ona w tych, którzy rozważają kandydatów również z innych niedaleko położonych miejscowości. Nie wystarczy już bowiem wybrać okręgu, w obrębie którego prowadzimy wyszukiwanie – trzeba będzie w panelu wyszukiwania wprowadzić wszystkie miejscowości, które wyszukiwanie powinno uwzględnić.

Czym zastąpić zaawansowane filtry wyszukiwania?

Tu sprawa komplikuje się co nieco. Można oczywiście zdecydować się na wykupienie konta Recruiter Lite, które, jak zapowiada LinkedIn, umożliwi dostęp do części filtrów premium. Warto jednak zauważyć, że miesięczny koszt takiego konta to około 500zł miesięcznie, a więc jest dość znaczący.

Trzeba tu zauważyć, że przy zachowaniu konta Premium możemy oczywiście przeglądać wyniki wyszukiwania nie zawężając ich za pomocą utraconych filtrów, podobny zabieg będzie jednak trudny dla użytkowników kont darmowych. Już od początku 2015 roku Linkedin ogranicza bowiem ilość profili, które możemy przejrzeć nie płacąc za korzystanie z serwisu (w ramach tak zwanego commercial search limit). Podobnie, ograniczenia dotknęły w tym roku również rekruterów korzystających z x-ray search (LinkedIn blokuje możliwość przeglądania profili tą metodą po osiągnięciu pewnego limitu).

Zanim zdecydujecie się na podjęcie jakiejkolwiek decyzji o zmianie, zachęcam Was do skorzystania z mechanizmów takich jak tworzenie person (candidate personas). Pozwalają one lepiej zrozumieć grupę, do której kierujecie swoje działania – może się okazać, że filtry premium wcale nie pomagały Wam docierać do tych kandydatów, na których najbardziej Wam zależy. Być może Wasi idealni kandydaci wcale nie czekają, aż wyślecie im InMaila, ale moglibyście dotrzeć do nich dzięki sponsorowanym postom na Facebooku? Warto wykonać pewne próby i poeksperymentować, bo koszty reklam na Facebooku są nieporównywalnie niskie w stosunku do ceny, jaką przyjdzie Wam zapłacić za dowolną licencję na LinkedIn.

Użytkownicy kont Recruiter Lite…

…stracą możliwość wykorzystania Boolean Search przy wyszukiwaniu profili.

Oficjalnie ta zmiana ma na celu ułatwienie wyszukiwania kandydatów, jeśli jednak korzystaliście do tej pory z Boolean Search takie zapewnienia mogą się Wam wydać podejrzane. Zresztą użytkownicy pełnego konta rekruterskiego (którego koszt jest niemal dziesięciokrotnie wyższy od Recruiter Lite!) będą mogli dalej korzystać z ulubionych operatorów podczas wyszukiwania.

Sam LinkedIn udostępnił pewne informacje o tym, jak wyszukiwać profile za pomocą licencji Recruiter Lite (sprawdźcie sami tu). Jak widać lista dostępnych opcji jest ciągle dość szeroka, jednak zmiany wprowadzone w zakresie Boolean Search sprawiają, że rekruterzy coraz bardziej zależni są podczas wyszukiwania od algorytmów rządzących platformą. Pamiętajcie, że korzystanie z pierwszych stron wyników wyszukiwania będzie narażać Was na brak odpowiedzi ze strony kandydatów – coraz więcej rekruterów będzie kontaktować się z tymi samymi potencjalnymi kandydatami, podczas gdy inni (których profil z jakiegoś powodu nie pojawi się wysoko w wynikach wyszukiwania) mogą nie otrzymywać od rekruterów żadnych wiadomości.

Czym zastąpić użycie Boolean Search wewnątrz LinkedIn?

Możliwości są oczywiście różne. Ja chciałabym Was zachęcić do skorzystania z x-ray search, czyli wyszukiwania profili LinkedIn z poziomu wyszukiwarki (Google). Oczywiście, jak wspomniałam wcześniej, nie pozwala to na nielimitowane przeglądanie profili, powinno Wam jednak pomóc zidentyfikować potencjalnych kandydatów po imieniu i nazwisku. Wystarczy przekleić te dane bezpośrednio do LinkedIn i… no właśnie, możecie odnaleźć interesujący Was profil wewnątrz platformy. Jeśli nie chcecie próbować, zawsze można skorzystać z Boolean Search z podstawowego profilu LinkedIn

W zależności od tego, w jakiej branży rekrutujecie, istnieje również całe mnóstwo alternatywnych platform, z których możecie skorzystać. Oczywiście wskazuję dość chętnie na Facebooka (ze względu na szeroki zasięg), istnieje jednak wiele mniejszych platform, które pozwolą Wam dotrzeć do Waszej grupy odbiorców.

Prognozy i życzenia na 2017

Pomimo wielu negatywnych komentarzy, które pojawiły się w międzynarodowych społecznościach rekruterskich, pozostaję optymistką. Choć nie przemawia do mnie styl komunikacji LinkedIn, trudno odmówić firmie prawa do zarabiania na usłudze, którą świadczy. Dodatkowo, w wielu wypadkach celem LinkedIn było wyeliminowanie pośrednika (agencji), który oznaczał jeszcze wyższe koszty rekrutacyjne.

Myślę, że LinkedIn dalej pozostanie cenionym (przede wszystkim za łatwość użycia i wygodę) źródłem kandydatów. Mam jednak nadzieję, że wprowadzone zmiany skłonią rektuterów i przede wszystkim sourcerów do eksperymentowania. Ci, którzy zadbali o obecność firmy na Facebooku i innych platformach zapewne łatwiej pozyskają aplikacje na stanowiska nie wymagające bardzo dużej specjalizacji. Zyskają tym samym więcej czasu na włączenie nowych źródeł do strategii pozyskiwania kandydatów.

Jeśli w 2017 roku mielibyście wprowadzić tylko jedną zmianę do strategii zespołu rekrutacyjnego, jest to najwyższy czas abyście zaczęli uważnie śledzić zwrot z inwestycji w poszczególne kanały komunikacji z kandydatami, czy mówimy o ogłoszeniach rekrutacyjnych, czy o działaniach sourcingowych. Warto wiedzieć, czy opłacane przez Was platformy przynoszą wystarczające rezultaty, by usprawiedliwić związane z nimi koszty. Jeśli więc nie sprawdzacie, które źródła przynoszą Wam najwięcej kandydatów, ale też przede wszystkim pracowników, już dziś pomyślcie o wprowadzeniu tej drobnej zmiany do Waszej pracy. Kto wie, może zwolni się budżet na jeszcze ciekawsze narzędzia do sourcingu?

Dziś wyzwanie polega więc już nie na tym, żeby się przełamać, ale żeby jak najskuteczniej skorzystać z tej platformy do celów rekrutacyjnych właśnie. Żebyśmy się dobrze zrozumieli – wcale nie nawołuję do rezygnowania z prywatnej przestrzeni w sieci. Jak więc pogodzić użycie platformy do celów osobistych i profesjonalnych?

Możesz skorzystać z (zamkniętych) grup na Facebooku

Niektórzy rekruterzy nie chcą używać Facebooka do celów rekrutacyjnych, aby nie spamować ofertami pracy swoich bliskich i znajomych. To oczywiście bardzo słuszne podejście (choć warto unikać spamowania kogokolwiek, nawet nieznajomych ;)). Jeśli jednak zdecydujecie się na skorzystanie z zamkniętych grup, Wasza aktywność wewnątrz takich grup nie będzie widoczna dla nikogo, kto sam do nich nie należy.

Przykładowo możecie dołączyć do takich międzynarowodych grup jak Recruiters Online, #FightSpam czy Sourcers Unleashed, (albo naszej lokalnej Recruitment Open Community), gdzie możecie wdać się w dyskusje z innymi rekruterami. Możecie też dołączyć do przeznaczonych dla profesjonalistów z branży, w której rekrutujecie. Pamiętajcie tylko by zastosować tą samą zasadę, o której mowa powyżej – przestrzegajcie zasad grupy i nie spamujcie jej członków.

Facebook jest idealnym miejscem do sourcingu

Swego czasu wyszukiwarka Facebooka, oparta o graph search, dawała możliwość precyzyjnego wyszukiwania użytkowników platformy. Później, kiedy funkcję tę wycofano, tą samą możliwość dawały specjalne narzędzia sourcingowe, stworzone przez osoby z branży. Dziś te metody nie są już dostępne, to jednak nie oznacza, że sourcing na Facebooku nie jest możliwy.

Mowa w tym wypadku o sourcingu behawioralnym. Pozwala on zidentyfikować potencjalnych kandydatów w oparciu o ich zachowania, a nie sam profil na platformie. Przykładowo, jeśli ktoś należy do grupy „Praca w IT”, to z tego zachowania możemy wywnioskować, że albo sam takiej pracy szuka, albo też ją oferuje. Przyglądając się dodatkowym zachowaniom (np. temu czy ktoś udostępnia ogłoszenia o pracy, czy też na nie odpowiada) zyskujemy pewność z kim mamy do czynienia i tym samym możemy dokonać identyfikacji kandydata.

Możesz targetować konkretnych odbiorców za pomocą list

Choć większość rekruterów szuka kandydatów za pomocą LinkedIna, nie jest to wcale jedyne miejsce, gdzie przebywają. Ja na przykład staram się unikać udostępniania na LinkedIn poglądów, które mogą wywołać negatywne komentarze. Każdy ma tam dostęp do udostępnianych przez nas treści i niestety, platforma nie umożliwia ukrycie ich przed “trudnymi” użytkownikami. Tymczasem na Facebooku łatwiej unikać hejtu czy po prostu zadbać o to, by odbiorcy mieli dostęp tylko do tych treści, które ich interesują.  

Nie mówię tu o możliwości udostępniania treści publicznie, lub wyłącznie znajomym. Możecie stworzyć dodatkowe listy lub użyć smart lists, które aktualizują się bez Waszej ingerencji (np. lista osób, które pracują w tej samej firmie). Tak elastycznych rozwiązań nie znajdziecie na LinkedInie, więc jeśli nie ma Was na Facebooku – omija Was coś fantastycznego!

Oczywiście jeśli rozważacie wykorzystanie Facebooka wyłącznie do udostępniania ogłoszeń o pracę, lepiej nie ryzykować. Takie zachowanie może przynosić pozytywne efekty na LinkedInie, ale nie w prawdziwie społecznym medium jakim jest Facebook.

Dobra wiadomość jest jednak taka: szeroki wachlarz możliwości oferowanych przez platformę gwarantuje, że w taki czy inny sposób może ona wesprzeć Wasze działania rekrutacyjne. Życzę Wam powodzenia, a przede wszystkim odwagi w próbowaniu nowych rozwiązań!

Zależało mi jednak na pracy, nie chciałam zawieść oczekiwań moich przełożonych, więc postanowiłam “ogarnąć” media społecznościowe po godzinach. Bardzo długo nie mogłam przekonać się do używania Facebooka do sourcowania (teraz kiedy już się przekonałam zdecydowanie polecam i Wam to narzędzie!), ale Twittera spróbowałam od razu.

Dlaczego ciagle używam Twittera?

Raczej nie do sourcingu. Oczywiście podjęłam takie próby, ale sensowność takich działań zależy od stanowisk, na jakie rekrutujemy, miejsca itd. Po odejściu z rec2rec (rekrutacja rekruterów) Twitter raczej nie służył mi już do identyfikacji kandydatów. Używam go jednak codziennie z kilku powodów, przeważnie jako:

Narzędzie ułatwiające naukę i rozwój osobisty

Twitter jest chyba najlepszą platformą do nawiązywania nowych kontaktów. Możesz śledzić innych użytkowników, którzy z kolei mogą śledzić Ciebie, ale nie jest to wcale warunek do wysyłania sobie wzajemnie wiadomości. Zdarzyło mi się niejednokrotnie być zbyt nieśmiałą, by nawiązać z kontakt z kimś, od kogo chciałam się uczyć, na LinkedInie. Nigdy natomiast nie czułam podobnych obaw na Twitterze – mogłam tam bez większych zobowiązań wdać się w dyskusję z blogerami, rekruterami i innymi specjalistami. Do dziś pomaga mi to uczyć się nowych rozwiązań i weryfikować już zdobytą wiedzę.

Narzędzie do budowania relacji

Co prawda nie wyszukuję już kandydatów na Twitterze, długo jednak używałam go do podtrzymania kontaktu z tymi, których już wysourcowałam. Zdecydowanie szybciej można wysłać komuś prywatną wiadomość na Twitterze niż poprzez maila. Nie mówiąc już o tym, że możemy sprawdzić jak zmienia się sytuacja naszego kandydata po prostu obserwując udostępniane przez niego treści. Z kolei ich polubienie lub udostępnienie może być świetnym sposobem, by przypomnieć się kandydatowi nie będąc przy tym bardzo nachalnym (osobiście nie jestem największą fanką wysyłania powtórnie wiadomości mailowo).

Narzędzie ułatwiające śledzenie wydarzeń branżowych

Tak naprawdę to kolejna funkcja, która pozwala uczyć się i poszerzać horyzonty. Ale oznacza to również, że możesz poznać uczestników wydarzeń, w których nie masz możliwości uczestniczyć z różnych powodów. I tak na przykład dziś możesz śledząc hasztag #sosueu poznać uczestników tegorocznego Sourcing Summit, konferencji poświęconej wyszukiwaniu kandydatów.

Jeśli powyższe argumenty przekonały Cię, że warto spróbować Twittera, w sieci znajdziecie mnóstwo poradników, które ułatwią Ci założenie konta. Poradzisz sobie z tym również i bez poradnika, po latach wprowadzanych zmian Twitter jest dość intuicyjnym narzędziem. Wystarczy, że podejrzysz kilka profili, łatwo Ci będzie wypracować własny styl. Osobiście uważam, że jest to bezpieczniejsze rozwiązanie, niż stosowanie rozwiązań, które sprawdziły się innym – choćby dlatego, że pozwoli Ci się wyróżnić.

Są jednak takie rzeczy, które warto wiedzieć już na początku:

Listy to świetny sposób na uporządkowanie kontaktów na Twitterze, warto zacząć to robić jak najwcześniej. Możesz pogrupować kontakty w zależności od tego jakie treści udostępniają, z jakiej są branży itd. Możesz podzielić się swoimi listami z innymi użytkownikami (tak jak zrobiłam to tutaj) lub stworzyć prywatne listy, do których inni nie będą mieć dostępu (np. tworząc listę potencjalnych kandydatów).

Twitter jest idealną platformą dla tych, którzy często są w trasie. Dobra aplikacja mobilna (ostatnio udoskonalona funkcja messenger), krótkie wiadomości, dynamiczne interakcje. Zdecydowanie polecam Ci ściągnięcie aplikacji na telefon i korzystanie z Twittera na bieżąco.

Nie musisz za bardzo przejmować się tym, jak wygląda opis Twojego profilu. Oczywiście nie chodzi mi o to, by pozostawiać tam pustkę, ale ponieważ łatwo go zedytować, możesz pozwolić sobie na eksperymenty. Jeśli wersja oryginalna się nie sprawdzi, wprowadź drobne zmiany i obserwuj jak inni reagują na nową wersję. Nie bój się wspomnieć, że zajmujesz się rekrutacją, albo o tym czym się interesujesz – Twitter to miejsce, gdzie nawet profesjonalne profile zawierają elementy osobiste.

Poza powyższymi wskazówkami, należy oczywiście zastosować zdrowy rozsądek: nie automatyzuTwittera, dopóki nie upewnisz się, że to dobry pomysł (i że potrafisz to dobrze zrobić!), bądź mila dla innych użytkowników i absolutnie nie używaj Twittera wyłącznie do publikowania ogłoszeń o pracę. W końcu to social media, więc i Ty powinnaś tam być social