W moim odczuciu nie brakuje na polskim rynku osób, które z powodzeniem odnalzłyby się w takiej roli. Problemem jest raczej to, że pracodawcy nie potrafią ich wyszukać, ani do końca zrozumieć ich profilu. Z kolei osoby poszukujące pracy zadają sobie odwrotne pytanie: jak znaleźć pracę w sourcingu?

Jeśli należysz do osób, które chętnie rozpoczną pracę jako specjalista w obszarze talent sourcingu, to ten wpis jest właśnie dla Ciebie. Oto jak dać się znaleźć i przekonać pracodawcę do swoich umiejętności.

Podszlifuj umiejętność wyszukiwania informacji

Sourcing składa się z dwóch niezwykle istotnych części: z wyszukiwania informacji i kandydatów w sieci oraz z komunikacji z kandydatami. O ile komunikacji trudno nauczyć się nie praktykując, o tyle z wyszukiwaniem jest zdecydowanie łatwiej.

Warto zgłębić tajniki Boolean Search czy X-Ray Search, ale też powtórzyć wyszukiwanie na LinkedIn czy innych platformach. W sieci można znaleźć sporo materiałów na ten temat, więc nie musisz się wcale martwić jeśli masz więcej czasu niż środków finansowych.

Jeśli zechcesz, możesz zacząć od niektórych wpisów na moim blogu, żeby dowiedzieć się więcej o:

• Boolean Search: wpis o podstawach, wpis o zaawansowanych operatorach
• X-Ray Search, a także wpis o podstawowych błędach w X-Ray Search

Warto też trenować inne techniki oraz kreatywność przy wyszukiwaniu – polecam w tym wypadku gry sourcingowe, które znajdziesz pod adresem sourcing.games. Ich autorem jest Jan Tegze, którego zdecydowanie warto śledzić jeśli planujesz związać się zawodowo z sourcingiem.

Przygotuj swój profil na LinkedIn

Twój profil na LinkedIn to absolutna podstawa. Powinien on zdecydowanie uwzględniać słowa i frazy kluczowe związane z sourcingiem. Tymczasem, zgodnie z poniższym wyszukiwaniem, zaledwie na 582 profilach w Polsce pojawia się wzmianka o Boolean Search.

Inne frazy, które warto uwzględnićw sekcji umiejętności, to oczywiście X-Ray Search, talent sourcing, wyszukiwanie kandydatów. Jeśli ktoś z Twojej sieci kontaktów może potwierdzić Twoje umiejętności w tym obszarze – poproś o to! Nie wahaj się też prosić o rekomendacje od tych, którzy mogą ręczyć za Twoje umiejętności miękkie i te bliżej związane z samym wyszukiwaniem.

Kiedy w pierwszym okresie pandemii prowadziłam program mentoringowy dla osób, które chciały przebranżowić się i zająć się rekrutacją, oferowałam uczestnikom programu takie rekomendacje. Nie miało znaczenia, że nie pracowaliśmy razem – wiedziałam dokładnie, co potrafią i mogłam za nich ręczyć. Kilka z tych osób właśnie dzięki temu pracuje dziś w rekrutacji.

Postaw na networking

O ile w innych branżach networking może być ciekawym dodatkiem, o tyle w sourcingu jest on przede wszystkim istotnym elementem pracy. Dlatego własnie aktywne korzystanie z platform typu LinkedIn, udzielanie się w dyskusjach, a także rozpoczynanie ich jest świetnym sposobem, by dać się zauważyć i znaleźć pracę w rekrutacji.

Sama rozpoczęłam pisanie tego bloga mając zaledwie 7 miesięcy doświadczenia. Dziś często tłumaczę, że pisanie treści nie musi zawsze wynikać z chęci dzielenia się wiedzą. To raczej sposób na dzielenie się własną ścieżką, na pokazanie w jaki sposób uczymy się i rozwijamy. To również sposob prowadzenia dialogu z osobami należącymi do naszej branży.

Nie musisz oczywiście zakładać teraz swojego bloga. Jednak regularna aktwność na LinkedIn – mówię tutaj o minimum jednym wpisie w tygodniu – to świetny sposób na zwiększenie swojego zasięgu w branży. Umiejętność pisania angażujących treści na pewno przyda się, kiedy będziesz zwracać się w swoich postach do potencjalnych kandydatów.

Jak nauczyło mnie doświadczenie marka osobista to twór żywy. Trzeba o nią zabiegać regularnie i co jakiś czas warto upewnić się, że wszystko idzie w dobrym kierunku. Chcąc oszczędzić Ci rozczarowań lub przykrych niespodzianek, postanowiłam podzielić się w tym wpisie własnymi wpadkami w obszarze budowania wizerunku oraz poradami, które pozwolą Ci ich uniknąć

Zwróć uwagę na spójność

Spójna marka rekrutera to niezwykle istotna sprawa. Jeśli decydujesz się na wykorzystanie konkretnego zdjęcia, hasła czy po prostu chcesz by kandydaci (lub klienci) poprawnie kojarzyli Cię z daną firmą, musisz upewnić się, że to co odnajdą na Twój temat w sieci rzeczywiście jest ze sobą spójne. Pamiętaj, że nawet najmniejsze szczegóły mogą mieć ogromne znaczenie!

Przykładowo, organizatorzy konferencji EVOLVE! Summit używają na swojej stronie kreskówek zamiast zdjęć. Otrzymałam od nich poniższą kreskówkę – jak widać, w pełni spójną z moim zdjęciem, dzięki czemu odbiorcy bez problemu mogą mnie rozpoznać.

Inaczej stało się w wypadku ebooka, który udostępniła ostatnio jedna z polskich firm. Nie informując mnie o zdanie, ani tym bardziej nie pytając o zgodę, zedytowali zdjęcie zmieniając kolor mojego topa na zielony, dzięki czemu promował już nie mnie, ale firmę. Może się wydawać, że to drobna zmiana, ale z punktu widzenia spójności mojego wizerunku fakt, że ubieram się w kolory swojej marki jest bardzo istotny.

Takie sytuacje mogą się przytrafić każdemu, kto nie dokonuje regularnie audytu swojej marki. Pamiętaj, że w takiej sytuacji wystarczy prosta interwencja – masz pełne prawo do sprostowania swojego wizerunku. Nie bój się, że wyjdziesz na osobę roszczeniową. W idealnym świecie nikt nie zdecyduje się na przeinaczenie Twojej marki, w trochę mniej idealnym – najpierw da Ci znać i zapyta o zdanie. Jeśli tego nie zrobił, to wystarczy zwrócić mu na to uwagę

Sprawdź co „mówisz” w sieci

To miłe, kiedy ktoś wspomni o nas w sieci, ale doświadczenie nauczyło mnie, że i tu zdarzają się poważne wpadki. Przykładowo, na stronach ebooka, w którym wystąpiłam w zielonym topie, pojawił się tekst, który wyglądał jako treść mojego autorstwa. Firma nie dała mi znać, że tworzy ebooka, nie poprosiła też o autoryzację tekstu. Owszem, jest on zbliżony do moich wypowiedzi, ale to jednak nie to samo, co tekst zatwierdzony przez autora. Pamiętaj więc, że jeśli pojawia się gdzieś tekst, którego jesteś autorem, to koniecznie powinieneś otrzymać prośbę o autoryzację.

Zdarzyło mi się również nie raz odkryć a trakcie audytu marki treści, które kompletnie mnie zaskoczyły. Na przykład ten wycinek z wywiadu, którego oczywiście kompletnie nie rozumiem

W takim wypadku skorzystałam oczywiście z funkcji Google Translate, żeby upewnić się, że w wywiadzie nie pojawia się nic, czego tak naprawdę nie powiedziałam. Zaskoczenie było wynikiem nieporozumienia – byłam przekonana, że wywiad ukaże się po angielsku.

Inaczej wyglądała sytuacja w wypadku relacji z wydarzenia, na którym pojawiłam się w tym roku w Amsterdamie (zdążyłam zaraz przed zamknięciem granic i odwołaniem wszelkich imprez). Autor relacji używał z dużą namiętnością cudzysłowia, pomimo, że wcale nie cytował moich słów, a jedynie je parafrazował. Oczywiście takie działanie prowadzi do pewnych przeinaczeń, co może odbić się na marce osobistej – w takim wypadku również warto skontaktować się z autorem treści i poprosić o edycję tekstu.

Uważaj na plagiaty

Tylko raz zdarzyło mi się odkryć, że ktoś skopiował w całości kilka moich wpisów, a następnie opublikował je na stronie swojej firmy. Autorstwo przypisane było „przyjacielowi firmy”, ja natomiast firmy nie znałam wcale.

Wiem jednak, że innym osobom w branży zdarza się to częściej, zwłaszcza w wypadku tekstów pisanych po angielsku. Dlatego koniecznie sprawdź, czy ktoś nie korzysta z Twoich tekstów do własnych celów. Oczywiście, możesz zaproponować komuś wpisy gościnne na jego stronielub blogu, ale pamiętaj, że za takie usługi pobiera się typowo opłaty i Tobie rownież przysługuje w tym wypadku wynagrodzenie.

Aktualizuj dane

Kiedy długofalowo budujesz markę rekrutera, prędzej czy później natkniesz się w sieci na nieaktualne dane kontaktowe lub dane o zatrudnieniu. Sama swego czasu bardzo często zmieniałam pracę, wobec czego na każdej konferencji podpisana byłam inaczej

Zdecyduj, czy chcesz, żeby dane o Tobie były na bieżąco aktualizowane, czy też podpisy pod Twoimi tekstami lub zdjęciami powinny pozostać bez zmian. W tym wypadku warto, żeby pojawiał się link do Twojego profilu na LinkedIn – dzięki temu każdy może sam zweryfikować gdzie obecnie pracujesz. To na pewno jedno z najprostszych rozwiązań, które pozwoli Ci trochę rzadziej przeprowadzać audyt własnej marki w sieci

Jak widzisz większości wpadek można uniknąć po prostu weryfikując regularnie materiały w sieci, które są z Tobą związane. Wykorzystuję do tego kilka prostych wyszukiwań, przede wszystkim frazę kluczową składającą się z mojego imienia i nazwiska. Możesz oszczędzić trochę czasu ustawiając alert Google , który poinformuje Cię o wszelkich nowych wynikach dla takiego zapytania.

Jednocześnie do grupy Recruitment Open Community dołączają stosunkowo często rekruterzy, którzy nie mają jeszcze profilu na LinkedIn. Szukając inspiracji do kolejnego wpisu postawiłam więc właśnie na profil.

Profil rekrutera ma ogromne znaczenie – bezpośrednio wpływa na response rate, czyli wskaźnik odpowiedzi na wiadomości rekrutacyjne. Stanowi on kontekst wysyłanych przez Ciebie komunikatów i to właśnie od niego zależeć może, czy Twój wymarzony kandydat poświęci Ci czas na rozmowę.

A więc zaczynajmy. Jak upewnić się, że Twój profil pomaga, a nie przeszkadza, w działaniach sourcingowych?

Nagłówek: daj znać co robisz

Sekcja headline to po prostu nagłówek Twojego profilu. Powinna jednocześnie wyjaśniać co robisz i wzbudzać zaciekawienie.

Dlaczego nagłówek jest taki ważny? Ponieważ stanowi kontekst do wysłanej przez Ciebie wiadomości lub zaproszenia. To jedyny tekst (poza Twoim imieniem i nazwiskiem), który wyświetla się też w zakładce My network, kiedy LinkedIn proponuje innym użytkownikom zaproszenie Cię do kontaktu.

Jednocześnie, nagłówek jest bardzo krótki. Dysponujesz niewielką ilością znaków, jeśli chcesz, żeby ukazał się w całości – masz zatem tylko dwie linijki (mniej więcej 35-40 znaków).

LinkedIn automatycznie zasugeruje umieszczenie w nagłówku nazwy stanowiska i nazwy pracodawcy, warto jednak zdecydować się na bardziej odważny opis

Pamiętajcie, że wielu kandydatów nie do końca rozumie, czym zajmuje się rekruter, a już z całą pewnością umykają im niuanse stanowiska sourcingowego. Być może warto więc opisać czym dokładnie się zajmujecie?

Zdjęcie w tle: przyciągnij uwagę

Skłonienie naszego odbiorcy do wizyty na profilu to pierwszy krok do sukcesu. Musisz jednak pamiętać, że masz zaledwie kilka sekund by przekonać go do pozostania na stronie i przejrzenia jej zawartości.

Pomoże w tym odpowiednio przygotowana grafika. Powinna ona nie tylko być atrakcyjna wizualnie, ale również sugerować czym się zajmujesz. Możesz oczywiście skorzystać z grafiki firmowej – w tym wypadku rozważyłabym dodanie elementu właściwego tylko Tobie tak, by wyróżnić się spośród innych pracowników firmy czy nawet zespołu.

Dodatkowo, upewnij się że Twoje zdjęcie profilowe jest uśmiechnięte i że łatwo Cię na nim rozpoznać. To podniesie poziom komfortu kandydata nie tylko podczas zapoznawania się z Twoim profilem, ale również w trakcie procesu rekrutacyjnego.

Krótki opis: daj znać kim jesteś

Poniżej głównej karty profilu, na której znajduje się Twoje zdjęcie, imię i nazwisko oraz nagłówek, znajdziesz sekcję Summary. Przeznaczona jest na wprowadzenie krótkiego opisu i często wykorzystywana w sposób… raczej nudny

Pamiętaj, że potencjalny kandydat dopiero co znalazł się na Twom profilu. Jeszcze nie wie, czy interesuje go kontakt – stara się wybadać kim jesteś. Pamiętasz lisa z Małego księcia? Na razie starasz się tylko oswoić swojego odbiorcę, bez tego kroku ciężko będzie zajść dalej.

Dlatego proponuję unikać tu długich opisów Twojej kariery zawodowej, czy informacji dotyczących pracodawcy. To nie opis stanowiska, to też nie opis firmy. Na konkret będzie jeszcze miejsce, tymczasem tutaj postaraj się w dwóch linijkach (możesz wykorzystać więcej miejsca, ale LinkedIn nie pokaże wtedy całej treści) dać znać dlaczego to właśnie Ty zasługujesz na uwagę odwiedzającego Twój profil kandydata.

Powód nie może być wyłącznie zawodowy – rekruterów jest, niestety, na pęczki. Przekonaj więc do kontaktu swoją osobowością. Zdradź co nieco o sobie, pokaż, że jesteś człowiekiem! W końcu w czasach daleko idącej automatyzacji to właśnie fakt, że nie jesteś robotem ma największe znaczenie

Opis stanowiska: pisz z perspektywy kandydata

Docieramy więc do najważniejszego. Udało Ci się zwrócić uwagę odbiorcy nagłówkiem, zainteresowała go grafika na Twoim profilu, czytał więc dalej – krótki opis przekonał go, żeby zerknąć również na opis stanowiska…

Tu przeważnie musi się poddać, bo opis obowiązków większości rekruterów napisany jest tak, jak gdyby szukali pracy a nie kandydatów!

Po pierwsze mamy tendencję do używania żargonu zupełnie niezrozumiałego dla osób spoza branży. Skąd może kandydat wiedzieć co znaczy telephone screen albo sourcing strategy, czy też współpraca z Hiring Managerem?

Po drugie koncentrujemy się na tym, co interesuje nas – lub naszych potencjalnych pracodawców – a nie kandydatów. Prowadzenie procesu end to end może i robi wrażenie na koleżance czy koledze z branży, ale kandydata interesuje co jemu zaproponujemy w procesie, a nie jak szeroki jest zakres naszych obowiązków. Nie sądzę również, by przejął się komu składamy raporty – wolałby pewnie wiedzieć, czy do niego wrócimy z informacją zwrotną w procesie.

Poszukując przykładu napisanego w ten sposób profilu natknęłam się na pewne trudności, ale z radością stwierdzam, że przykład mam, jak również zgodę autorki na przytoczenie go na blogu

Pracę nad swoją marką zaczęłam, mniej lub bardziej świadomie, kilka lat temu. Dzięki temu jestem rozpoznawalna w społecznościach, do których należę, a osoby spoza nich są w stanie łatwo mnie znaleźć. Cała ta praca mogła jednak pójść na marne, a ja nie znalazłam w sieci ani jednego poradnika dla osób w mojej sytuacji.

Pomimo braku literatury na ten temat, w zeszłym tygodniu udało mi się zakończyć rebranding: po raz pierwszy wystąpiłam jako Kasia Tang zarówno na wydarzeniu w Polsce (Business Practice Camp) i za granicą (#SOSUEE Sourcing Summit Tallinn).

Po co komu personal rebranding?

Temat rebrandingu w odniesieniu do marki osobistej nie jest zbyt popularny. Powiedzmy sobie szczerze, dotyczy raptem połowy społeczeństwa – zdecydowanie rzadiej panów niż pań (choć teoretycznie mężczyzna może również zmienić nazwisko po ślubie). Nawet to jednak nie zawęża tematu wystarczająco, ostatecznie nie każda kobieta wychodzi za mąż. Z drugiej strony o niektórych grupach zapominamy, ponieważ nie są wystarczająco widoczne w otaczającym nas świecie: temat osób trans zdecydowanie nie należy do najpopularniejszych w Polsce, a przecież to one przechodzą najbardziej skomplikowaną transformację marki osobistej.

Warto jednak zwrócić uwagę, że rebranding nie musi wiązać się ze zmianą nazwiska (czy imienia). Może wynikać ze zmiany środowiska pracy, kierunku kariery czy branży. W takim zakresie może więc dotyczyć każdego z nas.

Zmiana nazwiska – przegląd możliwości

W moim wypadku (tzn. w związku ze ślubem), mogłam zdecydować się na jeden z następujących scenariuszy:

1. Pozostać przy nazwisku panieńskim (zasadniczo rezygnując z rebrandingu)
2. Zmienić nazwisko (na co się ostatecznie zdecydowałam)
3. Korzystanie z dwuczłonowego nazwiska

Kiedy poprosiłam swoją sieć kontaktów o pomoc w podjęciu decyzji, zwróciłam uwagę nie tylko na same podpowiedzi, ale również ich uzasadnienie. Większość osób sugerowała podjęcie decyzji najlepszej dla mojej działalności – a więc pozostawienie nazwiska bez zmian. Niektórzy proponowali nawet, żebym namówiła męża na zmianę nazwiska na moje, jeśli to ja posiadam silniejszą markę osobistą!

Mam nadzieję, że temat ten będzie poruszany częściej, a osoby przechodzące przez proces rebrandingu będą bez obaw podejmować decyzję o nim nie tylko na podstawie przesłanek biznesowych, ale też osobistych preferencji. Ja podjęłam decyzję właśnie w oparciu o przesłanki z życia prywatnego, mając nadzieję, że biznes nic na tym nie straci.

O czym pamiętać decydując się a rebranding?

Decyzja o zmianie nazwiska dała mi dużo energii. Emocjonalnie, to jak zacząć nowy rok szkolny! Mogłam wszystko zmienić, zacząć od nowa, nie martwiąc się o to jak definiuje mnie przeszłość.

Wobec tego zdecydowałam się na zmianę wszystkich elementów wizualnych mojej dotychczasowej marki oraz uzupełnienie jej o nowe: logo, nowe czcionki, nowe kolory, aktualizacja wyglądu strony i nowy szablon prezentacji. Dodatkowo zaktualizowałam zdjęcie, żeby dobrze pasowało do nowego brand booka. Oczywiście, nie robiłam tego samodzielnie! Zdecydowałam się na współpracę z grafikiem (polecam serdecznie Rudi Studio) i fotografem (jak zwykle odwiedziłam Podgórski Dom Fotografii).

Mogłam co prawda zdecydować się wyłącznie na nowe logo, lub nawet pozostać przy poprzenim. Sporo się jednak zmieniło, odkąd zaczęłam pracę jako freelancer. Chciałam wykorzystać rebranding do zakomunikowania światu, że nie freelancuję tylko na chwilę, dopóki nie znajdę czegoś na stałe. Buduję poważny biznes – nawet jeśli jest to tylko działalność – i chciałam, żeby moja identyfikacja wizualna pomogła mi budować wiarygodność u klientów. Podobnie przecież zachowałabym się prowadząc większą firmę.

Postawiłam sobie więc dwa cele: utrzymanie zasięgu marki, który do tej pory osiągnęłam oraz zwiększenie jej zasięgu poprzez dotarcie do osób, które wcześniej o mnie nie słyszały.

Jak zakomunikować rebranding marki osobistej?

Chcąc osiągąć dwa wspomniane powyżej cele zdecydowałam się zaangażować moją sieć kontaktów w planowane przeze mnie zmiany zanim jeszcze podjęłam konkretne co do nich decyzje. Zapytałam więc na LinkedInie co inni myślą o zmianie nazwiska wskazując na trzy dostępne scenariusze – dzięki temu nie tylko dałam znać znajomym, że mogą nastąpić pewne zmiany, ale też zaangażowałam w dyskusję osoby, z którymi nie byłam wcześniej w kontakcie.

Kiedy już podjęłam decyzję o zmianie nazwiska, wspominałam o niej przy każdej możliwej okazji. W sekcji headline na profilu wpisałam też nowe nazwisko, dzięki czemu każdy odwiedzający mój profil mógł zacząć się do niego przyzwyczajać. Wspominałam o zmianie klientom podczas rozmów, wykorzystałam też jako dodatkowe przypomnienie wiadomość Out Of Office.

Nazwę użytkownika na Twitterze i Instagramie zmieniłam jeszcze przed ślubem, wstrzymałam się jednak w wypadku Facebooka, żeby nie wprowadzić zbyt dużego zamieszania. Dzięki zmianom mogłam wykorzystać tą samą nazwę użytkownika na wszystkich platformach (co nie zawsze było możliwe wcześniej, ponieważ zakładałam konta w pewnych odstępach czasu).

Podsumowanie: personal rebranding w 5 krokach

Krok 1. Zastanów się dlaczego decydujesz się na rebranding i jakie oferuje możliwości. Jeśli Twoja marka nie była do tej pory w pełni spójna, jeśli wszystkie jej elementy opracowałaś/eś samodzielnie, to wspaniała okazja do wprowadzenia poprawek. Ludzie się zmieniają, dlatego upewnij się, że Twoja nowa marka odpowiada Twoim obecnym wartościom i potrzebom.

Krok 2. Zacznij komunikować zmianę. Weryfikacja podjętych decyzji we współpracy z Twoją siecią kontaktów to wspaniały sposób, by zaangażować innych w proces. Nie musisz oczywiście zgadzać się ze wszystkimi otrzymanymi radami, ale dyskusja może skłonić Twoją sieć kontaktów do śledzenia zmian. Będą po prostu ciekawi jak zakończy się Twoja przygoda.

Krok 3. Przygotuj materiały wizualne. Namawiam w tym wypadku do zainwestowania we współpracę z grafikiem i/lub fotografem. Polecam też zmienić zdjęcie nieco wcześniej niż pozostałe elementy marki – dzięki temu Twoja sieć kontaktów oswoi się ze zmianą i rozpozna Twoje zdjęcie pomimo zmiany nazwiska.

Krok 4. Zaktualizuj swoje biografie i profile. Upewnij się, że są spójne z nową marką. Jeśli występujesz na wydarzeniach branżowych, poproś organizatorów o aktualizację Twoich danych.

Krok 5. Przypominaj swoim odbiorcom o zmianie już po jej dokonaniu. W Szczecinie przywitałam uczestników warsztatu mówiąc, że niestety nastąpiła zmiana w programie i Kasia Borowicz jest nieobecna – możesz pozwolić sobie na żart dzięki któremu przykujesz uwagę publiczności.

A Ty, co możesz dodać do tej listy?

Personal branding czyli marka sourcera

Tyle mówi się o marce rekrutera i o tym, jaka jest istotna. Mało kto jednak wskazuje na konkretne sytuacje, kiedy to właśnie personal brand rekrutera decyduje o jego (lub jej) powodzeniu na stanowisku. W sourcingu bardzo łatwo określić ten moment. Otóż znajdujesz kandydata swoich marzeń, wysyłasz jemu (lub jej) wiadomość i… no właśnie. O tym, czy otrzymasz odpowiedź decyduje przecież nie tylko treść samej wiadomości, ale również jej kontekst. Czy Twoje nazwisko lub nazwa organizacji mówi coś odbiorcy? Czy Twój profil na danej platformie wzbudza zaufanie? Czy inni kandydaci pozytywnie wypowiadają się o procesie, który prowadzisz?

Bardzo łatwo dostrzec, że jest jakiś problem. Wystarczy zerknąć na osiągany przez Ciebie response rate, czyli stosunek ilości odpowiedzi od kandydatów do wysłanych przez nas wiadomości. Oczywiście, response rate będzie różnić się w zależności od projektu, warto więc zwracać uwagę zarówno na wyniki przy poszczególnych rekrutacjach jak i średni wynik, jaki osiągamy używając różnych metod komunikacji.

Zdecydowanie trudniej zrozumieć, który konkretnie element naszych działań sourcingowych zadecydował o Twoich rezultatach. Przeważnie jest to składowa kilku elementów, ale można domyślić się, który z nich był decydujący śledząc zachowanie naszych adresatów. Jeśli kandydaci otrzymują Twoje wiadomości, ale nie otwierają ich – warto przyjrzeć się ich tematowi. Jeśli natomiast otwierają je, a pomimo to nie odpowiadają, oznacza to, że zabrakło czegoś w treści wiadomości. Wydaje Ci się, że nie można nic zarzucić wiadomości? Zerknij na swój profil, sprawdź jak wypada na tle innych. Być może nie wzbudza on wystarczającego zaufania wśród Twojej grupy docelowej? Wprowadź zmiany i śledź dalej wyniki swojej pracy, a już niedługo przekonasz się, czy właściwie zdefiniowałeś elementy wymagające poprawy

Jednym z pomysłów na sprawdzenie, czy Twoja aktywność na LinkedInie jest na odpowiednim poziomie, by przyciągać do profilu ciekawych kandydatów jest Social Selling Index. Nie należy zbytnio przejmować się wynikiem – porównywanie do do wyniku innych osób w zespole nie zawsze ma sens. Nie jest to narzędzie, które zmierzy wszystkie Twoje działania w obszarze personal branding. Jednak warto porównać własny wynik na przestrzeni czasu, zwłaszcza, kiedy zwiększasz intensywność swoich działań.

Odpowiednio zbudowany profil rozwieje wątpliwości potencjalnych kandydatów.

Pamiętaj, że mogą oni nie rozumieć pojęć takich jak sourcing czy nawet rekrutacja. Warto więc wytłumaczyć czym się zajmujesz w jak najprostszych słowach, podać na siebie namiary, załączyć profesjonalne (co nie znaczy sztywne ;)) zdjęcie do profilu. Może warto pochwalić się dotychczasowymi osiągnięciami? Lub raczej zdradzić czym interesujesz się w pracy, a czym po godzinach?

Warto zastanowić się nad tym, co myśli Twój adresat kiedy otrzymuje Twoją wiadomość, czy to przez LinkedIn, czy mailowo. Jak czuje się umawiając się z Tobą na rozmowę. Co zastanawia go (lub ją) gdy umawia się z Tobą na spotkanie. Czy wszystko jest dla niego (lub niej) jasne? Czy ma wyraźny obraz tego, kim jesteś, czy raczej stanowisz dla kandydata kompletną zagadkę?

Bo choć większość tego, co słyszymy dziś o marce osobistej to stwierdzenia wyjątkowo ogólne, to w Waszym wypadku ma ona bardzo konkretne przełożenie na sukces w pracy. Twój response rate jest jednym z najlepszych tego wskaźników.

Dlaczego profil rekrutera ma takie znaczenie?

Coraz częściej słyszymy w naszej branży pojęcia takie jak marka osobista czy marka rekrutera, wydaje mi się jednak, że jesteśmy jeszcze trochę w tyle. Personal branding w HR istnieje przede wszystkim w sferze teoretycznej. Nie będę więc mówić udziale w konferencjach, budowaniu autorytetu jako znawcy rynku pracy czy tych tajemnych procesów, które zachodzą w głowach kandydatów czy tez managerów. Nie będzie też mowy o wydarzeniach branżowych czy to rekrutacyjnych, czy branży w której operujemy. Ani o budowaniu takiej pozycji na rynku, żeby pełno nas było w mediach i na językach.

Powiem za to o prostej zasadzie wzajemności. Niestety często profil rekrutera porównać można wyłącznie do słupa ogłoszeniowego. Podobnie jak w wypadku rozklejania na slupach informacji, tak i ta forma komunikacji działa wyłącznie w jedna stronę, a sam komunikat jest bardzo ograniczony. Nie próbujemy nic od siebie dać, wypisujemy jedynie czego szukamy i wydaje nam się zupełnie naturalnym oczekiwać, ze kandydaci sami się znajdą. Znajdą profil, przeczytają listę stanowisk, na które rekrutujemy i samodzielnie, na podstawie samej nazwy stanowiska, podejmą decyzję, czy jest ono dla nich odpowiednie. Pięknie! Praca będzie się wykonywać sama, a my skasujemy za wysiłek kandydata niezłą sumkę.

Jeśli jest w Polsce rekruter, który może przedstawić dane świadczące, ze tego rodzaju podejście się opłaca (mówimy tu o wymiernych korzyściach finansowych), to mam nadzieję, że zgłosi się po przeczytaniu tego wpisu – wszyscy moglibyśmy się od niego lub od niej czegoś nauczyć.

Dlaczego więc decydujemy się na przyjęcie tej nieskutecznej i często wręcz odpychajacej kandydatów taktyki?

Tu mogę wyłącznie zgadywać i snuć przypuszczenia. Może dlatego, ze ktoś tego nas nauczył i nigdy nie pokusiliśmy się o wykształcenie własnej metody pracy? Może dlatego, ze nie widzimy szkodliwości takiego zachowania na dłuższą metę? Może zresztą nie wiążemy przyszłości z rekrutacją, więc wydaje nam się to nieistotne? A może po prostu nigdy nie zastanowiliśmy się, czy to ma właściwie sens, a przecież „robimy tak od zawsze”? I mój ulubiony powód – inni też tak robią…

Czas najwyższy zająć sie rekrutacją tak, jakbyśmy za tydzień, miesiąc, pięć lat dalej chcieli rekrutować. Tak, żeby nie tylko nie było nam glupio, ale żebysmy mogli być naprawdę dumni z tego, jak wykonujemy pracę. Ale żeby to było możliwe, zanim zabierzemy się za zbudowanie własnej marki osobistej, będziemy musieli powrócić do podstaw.

Rekrutacja to trudny biznes, czlowiek jest tu produktem, ktory staramy się sprzedać – i to bez względu na to, czy pracujemy w rekrutacji wewnętrznej czy w agencji. Kandydaci zmagają się z procesem rekrutacyjnym po to, zeby dostać pracę, lecz jeszcze częsciej, aby jej nie dostać (nie ważne jak jesteśmy swietni w tym co robimy, większośc kandydatów z procesu odpada – w końcu manager musi mieć wybor). Wypytujemy kandydatow o intymne aspekty ich życia, ich obecne warunki, oczekiwania finansowe, powód, dla ktorego odeszli z pracy, czesto dając w zamian niewiele a nawet nic.

Poszłam ostatnio na wizytę do lekarza. Sytuacja była podobna, wiadomo od razu, że poruszać będziemy kwestie intymne, że jako pacjent czuję się z definicji trochę nieswojo. Mam na szczęście świetną lekarkę. Tu zagadała, tam opowiedziała kawał, kiedy ja opisałam swoją sytuację ona podzieliła się anegdotką i tak wyjątkowo inwazyjne badanie (taka już jego natura) minęło mi w sposób przyjemny. Nie jest to może wyjście do kina, ale biorąc pod uwagę kontekst byłam naprawdę pod wielkim wrażeniem. Jestem pod wrażeniem za każdym razem, bo ten proces nigdy jakoś nie jest mniej stresujący, ile razy by się przez niego nie przechodziło.

Tak samo jest z rekrutacją. Pozwalamy zupełnie obcej osobie dobrać się do tego, co zastrzegamy na co dzień dla siebie i naszych najbliższych. Jest więc zupełnie naturalne, że oczekujemy wzajemności i zrozumienia, jak delikatna jest to dla nas sytuacja. Zachowajmy się nie tylko profesjonalnie, ale po prostu po ludzku i podzielmy się czymś, co zmniejszy napięcie u człowieka, który będzie być może podstawą naszej wypłaty w tym miesiącu. Przedstawmy mu się – tak, pracujemy dla jakiejś firmy, ale nie ma znaczenia kto wystawi fakturę klientowi za naszą uslugę.

Dla kandydata znaczenie ma to, że wie kim jesteśmy, że może nam zaufać, że kiedy się zdenerwuje, będziemy w stanie rozładować sytuację, a kiedy nie będzie wiedział co dalej, udzielimy mu fachowej porady. To nie marka naszego pracodawcy da mu poczucie bezpieczeństwa, ale my, z krwi i kości, tak samo ludzcy jak on czy ona. Podstawą tego zaufania, które budujemy w pracy z kandydatem, jest właśnie profil rekrutera.

Porzućmy firmowy czy osobisty słup ogloszeniowy i zastanówmy się nad tym, co możemy w naszym profilu powiedzieć o sobie. To trudne zadanie, czasem może brakuje nam śmiałości, ale nikt nie mowił, ze rekrutacja to łatwy kawałek chleba. Nie jesteśmy tu dlatego, że nie lubimy wyzwań i musimy o tym pamietac. Życzę tak sobie jak i Wam odwagi w byciu sobą w pracy i… w mediach społecznosciowych. Obiecuję, że odpowiednio zbudowana marka rekrutera się opłaci.